Vanaf de zomer 2010 wonen wij als gezin twee jaar in Jacksonville. (Florida)

Via dit blog willen wij vrienden,bekenden en andere geinteresseerde van onze belevenissen naar en in Jacksonville op de hoogte houden.

Wij vinden het leuk als volgers zich melden via Friend Connect of een berichtje achterlaten.

Marcel, Carla & Kevin

Posts tonen met het label Dagelijkse beslommeringen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dagelijkse beslommeringen. Alle posts tonen

zondag 22 juli 2012

Het laatste "normale" weekend

Net nadat we in het huis waren getrokken heb ik de kroon van een verse ananas in een pot gezet en zie daar..... Mariet heeft al toegezegd om voor hem te gaan zorgen.
Van alle loge's hebben we na afloop van het bezoek een leuke foto uitgezocht zodat de wand in de logeerkamer een leuke herinneringsmuur is geworden. Vrijdag zijn de memories in een doosje gegaan.
Omdat we maar een lijf hebben is vrijdag de eerst motor naar een loods in het havengebied gebracht. Een immense loods waar voornamelijk karton is opgeslagen. We werden door een baliemedewerkster wiens naam klopte met dat wat ons was doorgegeven door verwezen naar het eind van de loods. Daar kon de motor worden neergezet.
Tussen het karton was een man op een vorkheftruck aan het werk die ook namens het bedrijf wat de vervoermiddelen laad de inname afhandelde. Hij wees ons waar we de motor neer konden zetten.
Toen we hem aangaven dat we gehoord hadden dat we een inname verklaring kregen begon hij de motor vakkundig te voorzien van vieze vingertjes omdat hij werkelijk overal met zijn handen overheen ging. Er werd een verklaring uitgeschreven dat hij in goede orde was ontvangen welke was voorzien van naam en vin nummer en de kopie kregen wij. Dat was alles. Met het kopietje dus op naar huis.

Zaterdag hebben we op het vliegveld de huurauto opgehaald, een Jeep Liberty. Het bleek goedkoper om van zaterdag tot zaterdag te huren dan pas vanaf maandag. De auto past niet meer op de oprit of garage dus we zijn begonnen met het vullen van de straat.
Zondag rijden we in de loop van de dag na eerst 's morgens al een rondje Beach gedaan te hebben nog een keer de A1A af. Kevin wil graag al rijdend nog wat foto's maken en Marcel nog een laatste ritje maken op zijn motor. Ik ben altijd in voor een lunch dus spring wel achterop.
de watertoren in Jax Beach
Vlak voor St. Augustine ligt het restaurant Caps on the Water waar we tot nu toe nog niet waren geweest. Het schijnt van Belgen te zijn wat ook te zien was aan de sate en belgische frieten die op het menu staan.
De sfeer is er erg leuk maar als ik de keuze zou moeten maken tussen dit restaurant en het iets dichter bij Jax gelegen Aunt Kate's dan zou ik gezien de in het weekend aanwezige muziek voor die laatste kiezen.


 Dit stel was ook gezellig samen uit
 Op verschillende plekken in dit restaurant was het voor Kevin met zijn bijna 20 jaar weer verboden
 Leuk buiten terras onder de oude bomen met uitzicht op het water

Waar zou ik zijn zonder mijn man met stalen zenuwen, vakkundig heeft hij dat wat met de auto's afgevoerd kan worden ingepakt. Voor de douane hebben we lijsten gemaakt met dat wat precies in de auto's wordt vervoerd. Nu op zondagavond kale muren en nog meer lucht in huis.
Er was ruimte in de auto dus nog even snel naar de Publix 
Bij Publix is het ook vandaag weer proeven geblazen. Ook een jongen stond op een hapje te wachten, alvorens hij het echter kreeg moest hij eerst vertellen hoe oud hij was. De regel bij Publix is namelijk dat kinderen onder de 12 jaar zonder toestemming van hun ouders niet mogen proeven. De demonstratie meneer vertelde ons later dat dit is omdat Publix aansprakelijk is als het kind  met een allergische reactie op het voedsel reageert.

Car

woensdag 18 juli 2012

Recall

Ondanks dat we in de "wachtstand" staan was deze week toch heel zinvol.
Vorige week heb ik maar weer eens contact gezocht met Jeep over de recall waar we in mei zowel door Kitty als de buren op waren gewezen. Jeep wist me te vertellen dat hier pas eind augustus meer over bekend zou worden. Jammer want dan is de auto al lang verscheept.
Ook de dealer, waar al eerder de vraag was neer gelegd, wist nog steeds van niets dus reed ik maandag morgen voor de laatste keer het drie kwartier durende ritje naar Green Cove Springs zodat ook de Jeep hier nog even zijn laatste beurt heeft gehad en de olie is ververst.
Bij de dealer gaf ik aan dat er goed naar eventuele garantiepunten gekeken moest worden. Een uur later stond ik weer buiten en reed naar huis er van uitgaande dat je met het verschepen van de Jeep ook het laatste jaar recht op garantie verliest.
Het was me eerder niet gelukt om het eigenaars woonadres op de website van Jeep te veranderen en ook de dealer kon me hier niet mee helpen.
Thuisgekomen dook ik er nogmaals in en zag op de site van Jeep een optie om je VIN nummer in te geven en te kijken of er een recall voor de auto was. En wat bleek: hij werd tot mijn grote verbazing genoemd.
Mailtje naar de dealer met de vraag dat ik dit absoluut niet snapte, ik kwam net bij hen vandaan en had er nog zo nadrukkelijk naar gevraagd.
Vrij snel volgde er een telefoontje met een wazig verhaal dat zij een ander systeem hadden dan waarin ik had gekeken en dat in hun systeem de recall nog niet bekend was. Maar ze hadden Jeep gebeld en ondertussen was het onderdeel besteld. Er waren er echter ruim 500 in bestelling dus of het onderdeel op tijd zou komen was nog maar de vraag......
Eerder die ochtend had ik ook de vraag bij de dealer gesteld of ze me de voorwaarden op pagina van het garantieboekje op pag 8 uit konden leggen.
Hier konden ze niets over vertellen. Ik besloot dus Jeep maar te mailen om bij hen de vraag neer te leggen hoe deze voorwaarden uitgelegd kunnen worden. En wat blijkt: een auto die langer dan 6 maanden in je bezit is en geƫxporteerd wordt als zijnde huishoudelijk verhuisgoed als de eigenaar voor werk verhuisd, kan zodra hij op kenteken is gezet door de officiele dealer in het nieuwe woonland aangemeld worden voor de resterende garantie. Mazzeltje dus.
Ik verzon om net te doen of ik blond was en via het internet een service afspraak voor de recall te maken bij een andere Jeep dealer, diegene waar we indertijd tijdens het aankoopproces geen goede ervaring mee hadden. De afdeling service heeft toch niets met de afdeling verkoop te maken dus laten we daar dan maar gebruik van maken.
En zo is het nu vrijdagmorgen en mag ik mezelf vermaken in de lucht van vet spek en gebakken eieren vergezeld door een zeer hard schreeuwende tv. Mooi tijd om te vertellen dat de transmission skid plate momenteel door het andere bedrijf gemonteerd word.
Nu ik toch zo lekker bezig ben heb ik ze direct het klittenband laten zien wat door de zon aan een zijde van de top aan het verteren is. Over twee dagen hoor ik hoe ze dit op gaan lossen.
Waarschijnlijk wordt ook dit cosmetische euvel just in time opgelost ! Mag ik stiekem even lachen ? Ben benieuwd of en wanneer we iets van de andere dealer horen.

Car

maandag 16 juli 2012

Een zondag zo gewoon, maar zo bijzonder

Op zondagmorgen is een van de uitjes die af en toe gemaakt worden naar het haventje van Mayport rijden om daar in een loods verse garnalen te halen die Kevin dan later die dag zal klaarmaken. Wat is er mooier als je dan ook nog eens het "kindje" van je vader bestuurd.
Zondag maakte de heren samen nog een keer het ritje. Zomaar een zondag, zo gewoon maar zo bijzonder.
Op het moment dat de garnalen binnen waren rijd ik samen met Marcel terug naar Mayport, dit keer om de pont naar Amelia Island te nemen. (de pont is voorlopig voor een jaar gered)
Als we over de Buccaneer Trail/ Heckscher Dr rijden worden we beide een beetje weemoedig, wat is het hier toch fantastisch tropisch mooi rustig en wijds. Dit soort ritjes zullen we nooit meer mee gaan maken met onze eigen auto. Ook hier voelt het weer als afscheid nemen en dat komt harder aan dan we verwacht hadden.
We hebben op The Plantation, een afgesloten woongedeelte op Amelia Island waar het Omni resort een nieuw hotel aan het bouwen is, een afspraak met Steve. Enige weken geleden hebben we Steve ontmoet, hij is een van oorsprong Canadese architect die niets met zijn papieren in Florida kan. Hij vertelde ons dat er zo'n overschot in Florida is aan elders uitgewerkte architecten en verpleegsters dat de staat strikte regels voor deze beroepsgroepen heeft ingesteld.
7 jaar geleden heeft hij op The Plantation een stuk grond gekocht met het idee om daar zijn zelf ontworpen huis eigenhandig te gaan bouwen en als het klaar is te verkopen. Op papier wist hij precies hoe alles moest als het hem in de praktijk niet lukte heeft hij Youtube of fora geraadpleegd.
10 jaar geleden heeft hij zijn vrouw, die altijd woonachtig is geweest in Jax ontmoet en is huisman geworden. Daarnaast heeft hij dagelijks de zorg op zich genomen van zijn demente schoonmoeder die hij gedurende de gehele bouw heeft meegenomen en opsloot in een ruimte die omheind was.  Door de recessie komt hij echter het huis niet kwijt en hij heeft na een tijd wachten op een nieuwe eigenaar besloten om het niet langer leeg te laten staan maar er samen met vrouw en schoonmoeder van te gaan genieten. Hun oude huis kleinere in Fernandina Beach laten ze onbewoond gemeubileerd achter in de hoop dat als schoonmoeder overleden is en de huizenmarkt weer opgekrabbeld is ze weer in het kleinere huis kunnen gaan wonen zodat het reizen aan kan vangen. Want Europa lonkt. Volgens hem is het andere huis te mooi en met teveel zorg verbouwd om het te verhuren.
Hij had ons uitgenodigd om een kijkje te komen nemen in zijn stulpje.
Het was meer dan indrukwekkend. Vijf slaapkamers en vier en een halve badkamer, alles tot in de puntjes afgewerkt, wat zijn wij in Nederland dan toch kneuters waar het heel normaal is dat er maar een badkamer in een huis is. Midden in een bos gebouwd met prachtige oude bomen met spaans mos overhangen dwars door de buitenvlonder. Naast een buitengedeelte een mooie met screen omgeven porch.
Maar vooral de master bedroom was indrukwekkend, werkelijk nog nooit in mijn leven zo'n grote slaapkamer gezien. Het huis was nog leeg maar zelfs twee naast elkaar geplaatste kingsize bedden zullen tegen de muur in het niet vallen. Voor diegene die zuslief haar woonkamer kennen: deze slaapkamer was zeker zo lang maar nog veel breder. Hij had hem omgedoopt tot de kathedraal en dit kwam ook tot uiting in het plafond.
Die slaapkamer zullen niet snel meer vergeten. Nadat we het gehele huis hadden gezien en alle mooie verhalen van Steve hadden aangehoord over zijn bekakte uitgewerkte buren die niets anders te doen hebben (snowbirds) dan commentaar leveren op alles wat niet naar hun zin is hebben we nog een rondje gemaakt over het complex. Zo mooi om op zo'n oude plantage te mogen wonen het had iets mystieks. Of het in de praktijk voor altijd leuk is is een andere vraag want winkels o.i.d. zijn er niet in de buurt.
De rest van de middag zeiden we nog regelmatig tegen elkaar : die slaapkamer.......zo leuk om eens binnen te mogen kijken.
Op de pont stond een oude camper schoolbus
Op de terugweg hebben we bij Nick the Greek, als de lunch, hele lekkere gyros meegenomen. Ook die kan van het nog graag te bezoeken lijstje. Maar goed dat we deze tent nog niet eerder ontdekt hebben anders had ik weer af en toe een reden om niet te koken maar af te halen.
De remmen en alles wat daarbij hoort van de Bird zijn maandag vervangen, ook weer afgehandeld.
Blijft een mooi gezicht om de fiets voorop te zien op de community bus

Als wij vroeger op pad gingen met de caravan had je regelmatig het fenomeen dat mensen je vanuit hun voortent tijdens het verblijf begluurden en op het moment dat je op vertrekken stond gingen praten en wilden weten waar je vandaan kwam en waar je naartoe ging. Mijn ex-zwager zei altijd: tegen mensen die dan pas gaan lullen praat ik niet.
Zo ook vandaag een buurvrouw van een huis wat ook gelegen is aan onze Cul de Sac. Zelden zei het mens wat snel schoot ze altijd naar binnen terwijl andere buren nog wel eens een praatje komen maken.
Toen ik vandaag mijn auto voor de deur plaatste hield ze me aan met de vraag of we al vertrokken waren, ze had ons namelijk nog graag uit willen nodigen in haar mooie porch want wij hielden zo van buiten zitten en die moest ze toch nog even aan ons showen. Van welk soort drinken we hielden want dan ging ze ons komende week uitnodigen om eens een praatje te komen maken.
Het deed me weer even denken aan het kampeer fenomeen.....

Ik duik mijn mandje maar eens in, Marcel is al ver weg in dromenland voor hem gaat morgenochtend voor zessen de wekker weer af. 

Car

zaterdag 14 juli 2012

The good Guys ?

En ik nog in het vorige blog vertellen dat we toch maar mooi klaar waren met een servicebeurt van $ 45.
Ondanks het perfecte service rapport, vertrouwde we het niet. Eerste werk deze zaterdagmorgen was een ritje naar Brakes 4 Less om ook de remmen van de T-Bird te laten controleren.
En wat blijkt: remschoenen, remcylinders moeten vervangen worden en de remschijven moeten worden afgedraaid.
Remschoenen bleven hangen en hadden al aardig wat schroeiplekken aangebracht. Op zich niet heel vreemd na 63000 miles maar wel na een perfect keuringsrapport waar je toch op denkt te kunnen vertrouwen.
Bij Mike Davidson de Ford dealer (ze noemen zichzelf the Good Guys) waar eerder deze week de beurt had plaatsgevonden mag je ivm veiligheid de garage niet betreden, nu kon Marcel gewoon met eigen ogen aanschouwen wat er mis was.
Beetje een tegenvaller en nu kunnen we energie gaan steken in het feit dat we ons belazerd voelen maar wat hebben we daar aan ? Plaats komende week wel een review op een review site :) De zoveelste slechte ervaring hier met een autodealer. Als we waren gebleven was dit echt de laatste keer geweest dat deze dealer ons had gezien.
Ik las toevallig vandaag in het blad van de AAA over de gratis uit te laten voeren 24 punten inspectie, had ik me eerder in moeten verdiepen.
Er zullen dus weer een paar dollars moeten gaan rollen komende week. We hebben nu eenmaal A gezegd en besloten om de auto's hier niet voor een habbekrats te verkopen dus op dan maar weer.
We schrappen het maar weer weg tegen die paar dagen dat we (ja ja ik weet het, vooral ik :)) nog van plan waren om op pad te gaan maar waar we eigenlijk niet meer zo'n zin in hebben.

Terwijl half Nederland verlangt naar zon en benen omhoog met een boekje op schoot ben ik er nu wel even klaar mee. Het stand en de hitte is hier net als 100 km noord of zuidwaarts ook ruimschoots aanwezig net als die lekkere restaurants dus blijven we nog maar even van ons eigen huis genieten. Op het moment dat je weet dat er een eind aan gaat komen bouw je af, zeg je mensen gedag en dan is het op een gegeven moment eigenlijk ook wel goed om af te ronden. Hoe goed we ook weten dat we na een paar weken Nederland het zonnetje en de ruimte en rust hier zullen missen en weten dat we er nog even volop van moeten genieten.
Eerst willen we nu terug en in Nederland de boel weer op de rit krijgen want al met al merk je toch dat we nu lopen te wachten totdat we over kunnen gaan tot verdere actie.
Het voelt een beetje als aan het eind van een vakantie als je denkt laten we maar alvast naar huis gaan dan kunnen we daar voordat we weer aan het werk gaan nog even de boel opruimen.

Ik loop ook al weer een paar dagen achter de Jeep dealer aan te jagen. In een rubber onderdeel van de top zit al een tijdje een gat en ook dit moest nog even opgelost en eventueel besteld worden.
Foto's opgestuurd naar de onderdelen afdeling, want hiervoor is een apart mannetje, geen reactie. Je hoeft de site van de dealer maar aan te klikken of er begint al een chat meneer tegen je te praten/schrijven met de vraag of hij je misschien kan helpen. Hij zou iemand laten bellen maar na een paar dagen nog geen reactie.
Vanmorgen maar naar de concurrent gereden die net even iets dichterbij zit. Bij de onderdelen balie bleek het onderdeel op voorraad en vervolgens door de onderdelen meneer doorgestuurd naar de service meneer die zou zorg moet dragen voor de afhandeling van de garantie claim. Zelf kwam hij er niet mee maar er was  weinig overtuiging nodig om hem aan zijn verstand te brengen dat dit gewoon onder de garantie valt.
Het lijkt er wel op dat je of je niet vriendelijk of een echte aandringer moet zijn wil je bij een dealer kunnen werken, de man was overduidelijk met zijn verkeerde been uit bed gestapt. Gerammel op zijn computer, nors gezicht en toen kregen we te horen dat we maar een afspraak moesten maken met het werkplaats mannetje om het onderdeel later deze week te laten plaatsen. Nu niet nodig hoor meneer, zelfs wij kunnen dit in twee minuten, dus hees hij zich uit zijn stoel en twee minuten later reden we weer richting huis met een nieuwe strip ter waarde van $100 welke inderdaad zo op de auto gemonteerd zat.
Ook weer van het lijstje.
We hebben een lijstje gemaakt met restaurants waar we de komende drie weken nog graag willen eten. Weet je wat we gaan onszelf trakteren. Vanavond gaan we tijdig naar Nippers. Kunnen we lekker buiten zitten en naar de muziek luisteren.

Car

woensdag 11 juli 2012

Voorbereidingen voor de keuring

Wij zijn dus absoluut niet technisch. Marcel weet op hoofdlijnen wat er kapot kan zijn aan een auto maar mij kan je echt alles wijsmaken. In Nederland zetten we graag de auto neer bij de garage waar we al jaren een heel goed gevoel bij hebben en laten dat oplossen wat nodig is. Marcel reed al jaren in een lease auto dus die kreeg ook gewoon de beurt die hij nodig had.
Bij de invoer kan onze oude vertrouwde garage ons echter niet helpen, te specialistisch. Vooral voor de Mini verwijzen zij ons door naar de merk dealer omdat ze bang zijn dat het elektrische systeem na aanpassing van de verlichting op hol kan slaan en aan de computer zal moet worden gelegd.
Onderhand beginnen we echter aardig te begrijpen wat er aan de vervoermiddelen na invoer in Nederland moet worden aangepast. Na aanpassing moet er bij de RDW een keuring worden uitgevoerd die voor verhuisgoederen beperkter is dan voor normale import auto's. Hiervoor moet o.a. de verlichting worden aangepast (voor wit en rood achter en niet zoals hier gevoerd oranje), knipperlichten aan de zijkant en een mistachterlicht moeten er worden aangebracht. Dat zou alles moeten zijn maar we zijn ook al gewaarschuwd dat als je pech hebt je een keurmeester treft die naar de auto kijkt als zijnde een niet verhuisgoed.
Via diverse liefhebbers fora ben ik de afgelopen dagen op zoek gegaan naar liefhebbers garage's. Tot nu toe hebben we er voor de Jeep en T-Bird een gevonden. Voor de T-Bird iets verder dan gepland maar na twee jaar VS is drie uur rijden naar een garage ook niet meer zo'n probleem.
Vooral voor de T-Bird is het van belang dat er een liefhebber naar kijkt want voordat je het weet wordt er in de auto geboord, we willen proberen om hem zo origineel mogelijk te houden.
Omdat het onderhoud en de onderdelen in de VS aanzienlijk goedkoper zijn dan in Nederland en we geen idee hadden of er ooit nieuwe remmen op de auto geplaatst zijn ben ik dinsdag met de Mini naar Brakes 4 Less gereden. Daar kan je zonder afspraak een gratis remmen inspectie laten uitvoeren.
De remmen blijken in prima conditie te verkeren dus met een handdruk kon ik weer huiswaarts keren. Kosten $0. Op mijn vraag waar ze in godsnaam van leefde vertelde de man achter de balie dat er voldoende remmen wel vervangen moesten worden. Nu snap ik dat achteraf ook wel want de gemiddelde Amerikaan gaat niet met zijn auto langs een garage als hij geen klachten heeft. Preventief onderhoud is niet gebruikelijk en APK kennen ze niet, je vervangt pas iets als het echt kapot is.
Er zat een zwart roostertje in de achterbumper van de auto en bij de dealer vertelde ze ons dat hierin het mistachterlicht geplaatst kon worden. Zelf helemaal niet aan gedacht :)
Het mistachterlicht hebben we alvast meegenomen, het moet alleen nog worden aangesloten. Dit kunnen we niet in de VS laten doen want ze kunnen namelijk geen schakelaar met rood lampje leveren, iets wat wel verplicht is in NL. Maar goed het onderdeel is in ieder geval vast in ons bezit.

Een andere ervaring hadden we vandaag met de Ford dealer. 
Zaterdag zijn we langs geweest om advies te vragen welke beurt de auto zou moeten hebben. Na inzage in het systeem werd verteld dat de auto bij de vorige beurt op 59400 miles stond zodat er nog geen 60000 beurt had plaatsgevonden. Beetje vreemd maar wie zijn wij. Achteraf bleek na het zelf nogmaals goed bekijken van de vorige factuur dat deze wel op die factuur stond vermeld.
De afspraak was al gemaakt dus we besloten maar af te wachten of ze hem nogmaals in rekening dorsten te brengen.
Vanmorgen vroeg werd de auto gebracht waarbij speciaal gevraagd werd om daar waar bij de keuring op word gelet te controleren. (voortrein, remblokken en schijven, lucht en olie filter vervangen) dus een zgn grote beurt.
Onderhand weten we dat je hier echt om controle's moet vragen want voor elke discipline heeft de garage een ander mannetje. De meneer die verstand heeft van olie of remmen kijkt niet naar iets wat niet bij zijn pakket hoort. Op de flyer die in de garage ligt staat zelfs uitdrukkelijk dat een multipoint inspectie gratis wordt uitgevoerd, je moet er echter wel om vragen.
Als doorgewinterde Nederlander is dat echt een leerpuntje en blijft het lastig te begrijpen.
Eind van de middag zelf maar eens gebeld en toen bleek de monteur toevallig net op het punt te staan om te gaan bellen. Opeens was er een reparatie (voor en achter trein)  noodzakelijk van 1800 dollar. Grote schrik en direct geen goed gevoel. Nog geen 3000 miles geleden had de auto, omdat toen de verlengde  fabrieksgarantie afliep, de vorige beurt gehad  en daarbij was niets aan het licht gekomen en dan nu een reparatie van 1800 dollar ? Ook waren er absoluut geen klachten. Gezegd dat we dat niet gingen doen, Nederland was de plek om dit verder uit te zoeken. Ondertussen ontstond wel het gevoel dat ze probeerde om extra geld uit onze zak te kloppen.
Toen we de auto op gingen halen wist hij ons echter tot onze verbazing te vertellen dat de reparatie nog makkelijk 50.000 miles kon worden uitgesteld. Weet je wel hoelang je daar overdoet om dat te bereiken als je in Nederland rondrijd ? Voor $ 45 waren we klaar.
Marcel heeft afgelopen weekend de auto's in een coating van Topcoat gezet. Om zes uur s morgens stond hij al buiten zodat hij gebruik kon maken van die paar uur dat het buiten nog enigszins uit te houden is.
Omdat hij zo enthousiast is over het product en de eigenaar wiens bedrijf in Jax is gevestigd hoorde dat de auto's verscheept gaan worden heeft hij een speciale coating bij ons thuis afgegeven die in de vliegtuigindustrie wordt gebruikt.
Zomaar voor niets in de hoop dat we meer mensen enthousiast gaan maken voor zijn product.
Nu moeten jullie weten dat heel veel auto's die hier rond rijden veel weg hebben van een vuilnisbak. De voorstoel ligt veelal bezaaid met iemand zijn hele hebben en houwen en dat wat niet meer nodig is ligt op de grond. Een auto met de hand wassen doet bijna niemand.
Het is heel gebruikelijk dat een auto na een beurt door de dealer wordt gewassen. Bij het afgeven vanmorgen is er uitdrukkelijk aangegeven dat de auto niet gewassen mocht worden.
Bij ophalen werd vertelt dat ze dit eerst niet snapte, maar na het zien van de auto toe moesten geven dat ze weinig auto's in Jax zagen die zo netjes onderhouden waren. De nieuwe kap die er nu bijna veertien dagen opzit draagt daar natuurlijk ook aan bij.
De nieuwe kap moest overigens na plaatsing twee weken dicht blijven. Komend weekend kan de hardtop weer op de auto worden geplaatst zodat hij precies op tijd klaar is voor verscheping.

Dinsdag ben ik samen met Kevin nog eenmaal naar de outlet in St. Augustine gereden. Bij Levi's is de voorraad spijkerbroeken aangevuld. Bij Adidas vonden we nieuwe sportkleding en Kevin kan voorlopig weer vooruit met twee paar nieuwe Converse All Stars. De oude gaan de koffer niet meer zien.
De afgelopen dagen staat ook Fedex of de UPS dagelijks voor de deur. Amazon is onze beste vriend. Op de valreep hebben we nog wat spullen besteld waarvan de prijs in de VS veel lager ligt dan straks weer terug in Nederland. We zullen Amazon vast gaan missen.
De levering wordt ondanks dat het officieel niet altijd mag gewoon voor de deur neergelegd. Ze nemen in de wetenschap dat de meeste mensen toch overdag niet thuis zijn zelfs niet de moeite om aan te bellen.
Zo kwam ik er gisteravond, toen ik de trackingsnummers controleerde, achter dat er Jeep stoelhoezen voor de deur moesten liggen, was me bij thuiskomst via de garage dus helemaal niet opgevallen. En ja hoor in een hoekje stonden ze netjes te wachten om uitgepakt te worden.

Car

dinsdag 12 juni 2012

Slechte communicatie van Arke en andere perikelen

De Rabo story is tot een goed eind gekomen. Omdat we een sterk vermoeden hadden dat er een broodje aap verhaal werd opgehangen en ergens een medewerkster had zitten slapen hebben we een verzoek bij de Rabobank neergelegd om de zaak uit te zoeken en ons te laten weten of en waar we geskimd waren.
Afgelopen week kregen we een telefoontje van onze contactpersoon bij de Rabo die ons vertelde dat we inderdaad niet geskimd waren.
De rede voor blokkering was het feit dat er kort achter elkaar met onze beider pasjes twee keer het maximale dagbedrag was opgenomen, iets wat regelmatig is gebeurd de afgelopen periode. De medewerkster heeft verzuimd om het juiste nummer te bellen en heeft ook niet in de aantekeningen of historie gekeken maar de passen direct geblokkeerd.
En wat blijkt. Een bank kan dan toch omdat ze zelf geen risico meer lopen de geblokkeerde passen alsnog deblokkeren. We konden dus met onmiddellijke ingang gewoon onze oude passen weer gebruiken. Opgelost.
Als goedmakertje werd er de volgende dag een bos bloemen bij mijn ouders bezorgt.
Moon en Ruud hebben de naam dat ze regen brengen, zo ook hier de afgelopen dagen. We hebben in de gehele periode dat we hier gewoond hebben nog nooit zoveel regen achter elkaar zien vallen.
Het water in de pont heeft nog nooit zo hoog gestaan.
Mede door de storm Beryl en de onophoudelijke regen ontdekte we in het begin van de week dat er water via de voorraadkast naar binnen kwam, het dak bleek ter plekke doorgerot te zijn. Al ruim een week eerder was er aan de verhuurder gemeld dat er singles van het dak waren gewaaid. Toen ook de eerste natte plek in de slaapkamer ontstond hebben we de eigenaar die in Hong Kong woont maar een email gestuurd.
De man was niet blij dat er zo slecht voor zijn eigendom werd gezorgt en na een boze mail van zijn kant trad er opeens van alles in werking. Vandaag hebben we een aantal uren van het geklop boven ons genoten en is het dak gemaakt.
Als het ons huis was geweest hadden we ook de reeds gescheurde singles vervangen. Hier is dit soort preventief onderhoud volgens de dakdekker niet gebruikelijk. We wachten gewoon op de volgende storm.

We hebben ons vooral bezig gehouden met rustig aan doen, wat shoppen en 's avonds thuis eten. Ook Taco Lu en the Cheese Cake Factory zijn aangedaan.

Sinds vorige week zaterdag staat het huis te huur op diverse website's. Al drie dagen zijn er verschillende mensen met of zonder makelaar over de vloer geweest die hebben aangegeven het huis te willen huren.
De makelaar vertelde ons dat hij de mensen natrekt en het stel met de beste creditscore en achtergrond krijgt het huis toegewezen.

Kevin vloog maandag samen met Moon en Ruud met Arkefly via Orlando/Sanford voor twee weken naar Nederland. Vrienden zien, sociaal bezig zijn met leeftijdgenoten en zijn studie regelen.
Toen dit bekend werd heb ik per email met Arke contact opgenomen om na te vragen hoe de bagageregeling precies in elkaar stak. Passagiers in de comfort class mogen bij Arke nl 35 kilo meenemen verdeeld over meerdere koffers die max 32 mogen wegen. Bijzondere bagage moet apart worden aangemeld.
Ik heb de schriftelijke bevestiging dat een stoel als hij als bijzondere bagage zou worden aangemeld (ondanks de afwijkende maat) binnen de bagagevrijdom zou vallen. Moon & Ruud werden door Arke aan de party Kevin gekoppeld en zo werd de totale hoeveelheid 105 kilo. De stoel werd aangemeld en gewicht werd gecommuniceerd.
Op verzoek van Arke werden toen de stoel was ingepakt ook nog even de definitieve maten doorgegeven. Achteraf blijkt nu dat grote bagage drie dagen voor vertrek moet zijn aangemeld. Dit was echter niet gecommuniceerd maar hier hebben we toevallig wel aan voldaan.
Maandagochtend een paar uur voor vertrek volgde er opeens een mailtje dat ik te laat zou zijn geweest met aanmelden (wat niet klopt) bellen, bellen, bellen. Maar goed dat het bellen naar Nederland via belkaart zo goedkoop is want het was ook wachten, wachten, wachten.
Na het verhaal vertelt te hebben ging de medewerkster na wat aandringen bellen met de bagageafhandeling en werd er bevestigd dat het voor 95 % accoord was dat de stoel binnen de bagagevrijdom meekon en inderdaad wel op tijd was aangemeld., schriftelijk kon dit niet bevestigd worden maar als ik voor 100% zekerheid wilde gaan moest ik maar na twee uur terugbellen.
Twee uur later werd er opeens gezegd dat de maten niet zouden zijn toegestaan en hij alleen mee kon tegen het overbagage tarief a 400 euro. Een heel andere rede van weigering dus.
We hebben besloten om de stoel in Jax te laten staan en snel nog wat extra kleding in een tas gestopt om toch nog gebruik te kunnen maken van de toegezegde 105 kilo. Jennyfer (heeft vorig jaar een tijdje in Jax gewoont) die toevallig op dezelfde dag terugreisde had toegezegd ook nog een aantal van haar kilo's beschikbaar te stellen (voor een extra tas). Haar hebben we onnodig stress bezorgt of er nog wel voldoende ruimte over was. Nu hadden we zelf opeens bagageruimte over.
Jammer van de meerkosten van de grotere auto die voor een dag was gehuurd om van Jax naar Orlando te komen.
Een klacht zit sinds gisteren bij Arke in de mailbox. We zien wel wat dit brengt.
Op het vliegveld bleek later die maandagmiddag dat ze ook niet als gezamenlijk gezelschap stonden aangemeld en de gereserveerde stoelen waarvoor extra was betaald ook gecancelled waren. Kevin heeft alleen rijen achter Moon & Ruud gezeten.
Zeker rekening houdend met de lange wachttijden, de overstap op Miami en deze slechte service voor ons dus als het niet nodig is geen Arke meer.

Wat betreft het huren van een auto heb ik nog wel een leuke tip. Als je een auto huurt met het gold pakket (in dit geval via www.alamo.nl maar meerdere autoverhuurbedrijven leveren dit pakket) dan is dit inclusief een volle tank benzine. De auto mag leeg worden ingeleverd.
De meerkosten voor het goldpakket zijn echter zo gering dan de kosten van de autohuur voor een dag bijna de kosten van een volle tank vertegenwoordigen.
Omgerekend in euro's hadden Moon en Ruud nu voor een dag een 7 persoons auto inclusief een volle tank benzine, 2 bestuurders en alle verzekeringen voor 56 euro. Moet je eens in Nederland proberen :)
Voor het voetbal zijn de Nederlandse vlaggen weer eens uit de kast gekomen. Zou toch jammer zijn als ik ze morgen alweer op kan ruimen.
Ruud kan niet koken maar wel lekker bakken

De komende dagen gaan wij hier eerst weer eens even naar onze eigen stemmen luisteren. Na bijna 6 weken bezoek is dat ook wel weer eens even lekker.
Het aftellen is nu Kevin twee weken weg is echt begonnen. Nog acht weken Jax. Zeven in dit huis en een week aan het strand.

Car




dinsdag 29 mei 2012

Daar is Beryl

We mogen van geluk spreken dat het zeewater nog niet zo warm is als in augustus. Dan had de tropische storm Beryl zo nog veel meer schade aan kunnen richten. Zondagmiddag zijn we als ramptoeristen op het strand van Atlantic en Jax Beach gaan kijken. Lopen van Atlantic naar Jax was op dat moment niet mogelijk zonder echt natte voeten te krijgen en gezandstraald te worden. Het water kwam sopperig tot de duinrij terwijl het normaal echt een breed strand is.
 Ruud is al heel de week vooral 's nachts ziek maar kon het toch niet laten om vanuit het water te filmen. Koud was het in ieder geval niet.
Ondanks de waarschuwingen om absoluut het water niet in te gaan neemt een enkele surfer toch de gok

Een stranddag laat je niet zomaar door je neus boren. Deze dame heeft i.v.m. het ontbreken van een plekje op het strand haar toevlucht genomen tot de laatbak van haar pickup truck
De Pier iets onstuimiger dan afgelopen week

De strandwacht houd hen in de gaten die toch willen proberen om een duik te nemen
Deze jongens surfen onder het oog van de strandwacht "droog" maar zodra het wagentje weg is gaan ze toch ter water.
Net voor het losbarsten van de eerste regen zijn we tering in de auto.
Zaterdag op zondagnacht komt de storm aan land. In onze slaap merken we er niets van. Meer dan wat rommel in de tuin en een zeiknatte porch is er niet te zien. Zondagmorgen beseffen we dat we geluk hebben dat we nog steeds stroom hebben. Op de tv wordt er melding gemaakt van het feit dat 40.000 gezinnen iets zuidelijker, westelijker en noordelijker van ons zonder stroom zitten. Twee bruggen zullen tot woensdag afgesloten blijven.
Na de regen die nog even aan zal houden worden de overstromingen in het centrum en Riverside een uitdaging. Verschillende garage's staan al vol.

In de loop van dinsdag gaan Moon & Ruud samen met Kevin naar de outlet in St. Augustine. Op dinsdag kan daar gebruik worden gemaakt van 10% extra "ouwelullen" korting. Tot voor kort gold dit tot 50 jaar maar ook hier is de optrekking van de AOW leeftijd doorgedrongen en is dit 55 geworden.
Ik blijf lekker een middag alleen thuis, er moeten nog wat aanvragen de deur uit i.v.m. de terugkeer en na ruim drie weken mensen om me heen heb ik er echt even behoefte aan om alleen te zijn.

Car

zaterdag 21 april 2012

Het is weer weekend

Donderdag weer eens een gezamenlijke lunch met mijn Aziatische vriendinnen aan welk groepje zich nu ook een Columbiaanse heeft toegevoegd. Elke keer weer erg leuk mede door de grote culturele verschillen en discussies die hierdoor ontstaan.
Een van de dames had vanuit Zuid-Korea Niboshi meegenomen, een kleine gedroogde sardine die in salades en met rijst gegeten wordt. Mij deden ze geen plezier met een zakje maar proeven wilde ik wel.
De Noord Koreaanse mislukte raket lancering was onderwerp van gesprek, iets wat wij hier helemaal niet mee hadden gekregen. Zelfs het Nederlandse nieuws schiet er de laatste weken regelmatig bij in.
M. had vandaag een thuiswerkdag. Vanmiddag ben ik met hem mee naar kantoor gereden zodat hij gedag kon zeggen tegen zijn Argentijnse collega's en om hen te verblijden met een Nederlands bedankje.
Eerder deze week stelde deze altijd goed gekleede collega's M. de vraag waarom hij hen niet geĆÆnformeerd had dat er een pyamaparty op kantoor plaats zou vinden. M. had wat verbaasd staan te kijken en realiseerde zich toen dat het hem na 1 1/2 jaar al bijna niet meer opviel dat de meeste collega's er echt heel erg slecht, zeg maar bijna in pyama outfit, uitzien.
Over uitzien: Terwijl M. afscheid nam zat ik op een bankje in de zon de situatie voor het kantoor te bekijken. Net als in Nederland mag er niet binnen gerookt worden dus dat gebeurd ook hier voor de deur in de zon.Voor diezelfde deur stonden een aantal vrachtwagens van een cateringbedrijf. Om ook enige bijdrage te leveren aan het toch al overtollig aanwezige vet werd er deze middag voor het personeel in het groot hamburgers en worsten gebakken.
Je zou toch denken dat het de eerste verantwoordelijkheid is van een werkgever, meewerken aan de gezondheid van je personeel. Niet hier dus waar het zo gewoon is om met patat en pizza om 8.30 s morgens al in het bedrijfspand in de lift te staan.
Natuurlijk wilde de worstenbakker op de foto
Zullen deze tulpen echt nog verkocht worden ?
Om het weekend in te luiden vanavond heerlijk bij TacoLu op Beach Blvd gegeten, en dat hadden we eerder moeten doen. De valet parking zorgde ervoor dat de auto een plekje vond. Vooral de Bangin Shrimp taco's zijn werkelijk voortreffelijk. Kan me niet heugen dat ik zulke smaakvolle taco's heb gegeten, een ware smaaksensatie. Ook de heren waren super enthousiast dus komende vakantiegangers: bereid jullie al maar vast voor hier zien ze ons de komende weken nog wel eens terug.
Ik spreek over gangers in meervoud want deze week hebben onze lieve vrienden maar o zo notaire twijfelaars dan toch ook op de boekingsknop gedrukt. Aansluitend aan M&R komen M&R ruim twee weken deze kant op. Van 6 mei t/m 11 juni zal de logeerkamer bezet zijn waarna hij zoals het er nu naar uitziet ontmanteld kan worden.
Bij toeval vond ik vanavond deze nieuwe Centraal Beheer commercial met in de hoofdrol een Thunderbird.
Bij de Nederlanders waarschijnlijk bekend, wij zien hier echter geen NL reclame en vonden het erg leuk dat we tegen hem opliepen.

Veel ophef heeft hier de laatste maanden plaatsgevonden over een blanke buurtwacht die in Stanford, Florida een zwarte tiener doodschoot. Vandaag is hij vrijgekomen omdat hij zijn excuus heeft aangeboden.
In Florida mogen bewoners anderen doden uit zelfverdediging. Het vreemde is dat we ons mede hierdoor hier een stuk veiliger voelen dan in Nederland. Iemand zal zich veel eerder bedenken om zonder toestemming een huis te betreden want de meeste bewoners hebben een vuurwapen voor het grijpen liggen.

Morgen stond er een huizentoer door het oude gedeelte van Jacksonville op de motor gepland, de voorspelde regen dit weekend gaat waarschijnlijk roet in het eten gooien maar vanaf maandag is de voorspelling weer niets anders dan zon.

Car

zondag 15 april 2012

Een weekend om in te lijsten

Gewoon een relaxed weekend.
Zaterdagmorgen vond er een garagesale in onze en omliggende wijken plaats. Vanaf vroeg in de ochtend reden de auto's langs de huizen. Soms namen mensen de moeite om uit te stappen maar vaak reden ze zonder goed te kijken direct door. Een garagesale heeft iets weg van een vrijmarkt voor je eigen deur met dito prijzen. Mensen lopen niet maar rijden voorbij in veelal te grote auto's of pickup trucks en zijn op zoek zijn naar koopjes voor een paar dollar of zoals een jong stel ons vertelde Europees Antiek.
De nu al overbodige tafelgrill hadden we op een tafel voor de deur geplaatst.
Op een gegeven moment springt er een wel heel jonge dame uit de auto. Vraagt wat de grill kost en zonder te kijken naar het artikel geeft ze M. $20 waarna ze even snel als dat ze uit de auto is gekomen er weer inspringt. Ze krijgt de deur nog net dicht voordat de auto de hoek alweer om verdwijnt.

De rest van de dag is er gesleuteld aan de fiets. Dat wat nog niet voldoende blonk blinkt nu wel en het windscherm is aangebracht.
Zondagmorgen was M. alweer vroeg uit de veren de klus moest af dit weekend want a.s. dinsdag gaat de dealer er nog een onderdeel opzetten welk zelf moeilijk te monteren is.
Het grappige is dat de montageprijs bij Harley per onderdeel bepaald word. Verschillende onderdelen die M. er dit weekend zelf opgezet heeft zal de dealer er komende week weer af moeten halen om het te monteren onderdeel te kunnen bereiken. Omdat de onderdelen er dan al opzitten zal de dealer ze ook weer terugplaatsen. En wel gratis en voor niets waarna we ook direct weten dat ze goed zitten.
Op dit vroege tijdstip kwam er een vreemde vogel een kijkje nemen of alles wel goed ging, misschien een afgevaardigde van een vriendje die het liefst even overgevlogen was om mee te sleutelen ?
Zondagmiddag toen de klus geklaard was zijn we naar Jax Beach gereden waar sinds vrijdag een Blues Festival aan de gang is. Tal van kraampjes en een gezellige drukte.
Wij doen nog steeds aan enige bescherming op de motor, hierdoor waren we de enige die in een lange spijkerbroek rondliepen, en dat is best wel warm bij een graadje of 28 ......
Overal lekker eten
De rodekruis post op Jax Beach
Een drukke dag op Jax Beach
Dit vrolijke uitdoste stel zat als zoveel mensen lekker met een drankje vanuit eigen koelbox naar de muziek te luisteren en gingen eens goed voor de foto zitten. Officieel is er geen drank toegestaan buiten het festival terrein, het glas zal dus wel limonade bevatten.
Overal in de bermen zijn momenteel deze chrysant achtige bloemen te zien. (Mariet weet vast hoe hij heet ?)
Het was weer een weekend om in te lijsten. Aan het eind van zo'n weekend vragen we (K. niet hoor :)) ons af waarom we in godsnaam terug gaan naar Nederland. Morgen begint de werkweek echter weer voor M. dan dan weet hij het weer. Werk aan de winkel.

Car