Vanaf de zomer 2010 wonen wij als gezin twee jaar in Jacksonville. (Florida)

Via dit blog willen wij vrienden,bekenden en andere geinteresseerde van onze belevenissen naar en in Jacksonville op de hoogte houden.

Wij vinden het leuk als volgers zich melden via Friend Connect of een berichtje achterlaten.

Marcel, Carla & Kevin

Posts tonen met het label Auto. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Auto. Alle posts tonen

zondag 14 november 2010

Een gele Mini Cooper voor K. Hilton

Ondanks dat we geen state of the art boxspringbedden hebben aangeschaft liggen de nieuwe bedden werkelijk heerlijk en is het lastig om er 's morgens uit te komen. Ik ben erg benieuwd hoe ze zich de komende twee jaar gaan houden want als dat goed is dan is dat voor mij toch het bewijs dat er thuis geen nieuwe super de luxe bedden aangeschaft gaan worden maar dat je net zo goed met iets minder af kan die gewoon eerder vervangen worden.
Nu de nachttemperatuur hier de afgelopen weken in tegenstelling tot een paar weken geleden flink is gedaald is het heerlijk warm 's morgens in bed.
Toch moesten we er zaterdagmorgen tijdig uit, K. had namelijk op de internetsite van een dealer gezien dat de auto waar hij al weken naar liep te gluren in prijs was verlaagd.
Enige weken geleden hadden de heren deze dealer al bezocht en kon er nog geen cent vanaf nu hadden ze hem zelf in prijs verlaagd. Na die tijd is er doorgezocht naar oudere barrels maar geen enkele vonden we veilig genoeg om tot koop over te gaan.
I.p.v. de zaterdagse boodschappen stond er dus een veel belangrijkere winkel op de agenda de autodealer.
Als iemand ons een jaar geleden vertelt had dat onze zoon een auto zou krijgen dan hadden we hem compleet voor gek uitgemaakt....... maar Kevin Hilton heeft het voor elkaar, pa en ma zijn mede gezien de noodzakelijkheid van een auto hier zo week gemaakt dat zijn droom auto een feit is geworden.
Bij de dealer aangekomen hebben we eerst een proefrit gemaakt, dit keer voor het eerst zonder iemand van de dealer achter in de auto, tot nu toe ging er altijd een verkoper mee. Na de proefrit was de deal al snel rond.
We vertelde de dealer dat de auto pas eind van de week opgehaald zou worden, vrijdag gaat K. tenslotte toch pas zijn permit omzetten in een rijbewijs en het benodigde geld was nog onderweg van NL naar de VS.
Zo geheel anders dan wat we tot nu toe gewend zijn stelde de verkoper voor om een (dit keer zelfs ongedekte door ons zelf uitgeschreven) cheque af te geven en de auto lekker mee te nemen zodat het genieten voor K. direct kon beginnen. Als het geld komende week op de Amerikaanse rekening zou staan was een telefoontje voldoende, en anders....... dan stuurde vertelde hij al lachend gewoon de FBI op ons af.

Al jaren zegt K. tegen zijn oma: "Oma als ik later groot ben dan koop ik een gele auto en dan kom ik je ophalen om een stuk te rijden....."
Oma zal dus snel van haar komende heup operatie moeten herstellen en deze kant op moeten komen want K. kan zijn belofte nakomen.


het begint er op te lijken dat we auto's sparen, ik begin me zo onderhand een Gooise Vrouw te voelen :)

Met een overbuurman hebben we vorige week al kennis gemaakt, zijn vrouw evenals een andere buurvrouw vluchtte echter snel naar binnen zonder gedag te zeggen of zich voor te stellen. Vicky vertelde mij vrijdag dat ze dit gedrag zo van zichzelf van vroeger herkende en het kenmerkend is voor veel Amerikanen.
's Middags kregen we van onze naaste buurvrouw, die in tegenstelling tot de andere buurvrouwen wel zelf op ons af kwam de roddel te horen die er sinds enige dagen in de buurt rondging. Er waren Denen in de buurt komen wonen, en die Denen dat waren wij !
Vreemd toch dat Nederlanders zo vaak voor Denen worden gehouden, zal Dutch en Danish teveel op elkaar lijken ?

Car

maandag 4 oktober 2010

The American Dream has come true !!!

Vorige week hebben jullie mogen vernemen dat ik 50 jaar ben geworden en dat moet vanzelfsprekend wel op gepaste wijze gevierd worden. Mede omdat onze lieve zoon binnenkort 18 wordt was het plan om een groot feest te geven. Deels is dat uitgekomen, op wat onwennige dingetjes met autodealers na is het voor ons tot op dit moment een groot feest. Jullie kunnen dat helaas alleen via dit blog volgen :)
Plan A was een motorfiets, zo’n echte te gekke Harley die volgens sommigen wel herrie maakt maar niet rijdt. Leuk hoor, zit ik te kwijlen boven de brochure roep een vriend via skype: Harley kopen, altijd lopen. Dat krijg ik dan ook niet meer uit mijn hoofd.
Dus toch maar even langs de Kawasaki dealer om te kijken wat daar de mogelijkheden zijn.
In tegenstelling tot een auto is een motorfiets hier geen gebruiksartikel en wordt je super vriendelijk geholpen. Twijfel, twijfel, twijfel……, Harley klinkt toffer maar die Kawa is toch ook wel heel mooi en het scheelt ook nog de nodige Peseta’s.
Gelukkig heb ik nog geen motorrijbewijs dus die beslissing moest even vooruit geschoven worden.
Thuis is 1 auto met 3 personen al niet echt prettig maar daar kan je in het aller aller uiterste geval nog gebruik maken van Rot En Traag. Hier in Jax is het werkelijk niet te doen,  dat brengen en halen kost teveel tijd, beperkt ons allen in onze vrijheid en kost met name C veel energie.
Haar speelgoed staat inmiddels voor de deur, wel tof hoor zo’n 3.7 liter, 6 cilinder waarmee je heerlijk kan stoeien.
Gisteren was een te gekke dag, lekker rijden, lunchen, weer rijden en dat allemaal met een heerlijk zonnetje erbij. Vorige week hebben we een proefrit gemaakt in een Mustang, Cabrio natuurlijk en dat is serieus werk. Je zit perfect en dan kunnen er ook nog 4 volwassenen in zonder dat je achterin verfrommeld wordt. Wel een beetje duur zo’n auto voor erbij, dat is niet leuk meer. Terwijl we daar stonden te wachten op de verkoper zag ik dat er nog iets anders moois op het terrein stond, geen nieuwe want ze worden niet meer gemaakt. 2005 is het laatste jaar dat deze geproduceerd zijn en alhoewel je ze hier regelmatig tegenkomt zijn het toch collectors items aan het worden. De mannen waren op slag verliefd maar omdat het een 2 zitter is leek het geen echte optie. Nachtje over geslapen, nog een nachtje over geslapen en tsja, het is wel een beauty. Vrijdagmiddag met K naar JU gegaan om zijn inschrijving verder te regelen en op de terugweg een klein stukje om, samen toch nog even kijken want misschien, heel misschien is het toch wel iets. Dan zit je erin en weg pokerface, zoiets kan je niet zonder emotie beroeren.
De hardtop eraf laten halen en ondertussen van zowat alle medewerkers te horen gekregen dat dit een auto met een verhaal is. De huidige eigenaresse werkt namelijk al > 25 jaar bij Ford dus iedereen kent de auto, die staat daar iedere dag op het terrein maar vanwege gezondheidsproblemen van haar man heeft ze nu een SUV aangeschaft. De dame komt ook naar buiten met alle toebehoren, zelfs de originele brochure uit 2005 en praat over de auto alsof het haar baby is. Dat speel je niet en zoja, geef haar dan maar een Oscar. Even proefritje maken, K moet wachten want de verkoper gaat mee. Ik ben voordat ik het terrein af ben al helemaal om. Gas geven met een 3.9 liter, 8 cilinder wowwww. Onderweg vraag ik de verkoper of hij ook nog even met K wil gaan rijden, doet hij en 2 hele kleine blije jongetjes gaan naar binnen om iets wat op onderhandelen moet lijken af te gaan ronden. Nog snel even naar huis bellen om zeker te zijn dat het goed is :)
Op een incidentje na met de administrateur…...... Was weer bijna weggelopen maar K heeft dat weten te voorkomen, wordt de deal dan toch beklonken. Op 10/1/10 teken ik de overeenkomst, nu nog even het geld regelen en dan zijn we klaar. Wat kunnen 2 dagen lang duren als je op de bijschrijving zit te wachten….., gelukkig hebben we de Jeep die voor de nodige afleiding zorgt.
Vanochtend was ik al vroeg wakker, toeval hoor, en jawel !! Geld is gearriveerd, snel een cheque halen en dan wordt ik door vrouw en kind bij de dealer gedropt. Daar staat hij al in al zijn schoonheid voor de deur, geflankeerd door 2 rode lopers, te wachten. Binnen nog even de laatste zaken afhandelen en dan krijg ik de sleutels. Ik kan niet beschrijven wat er door je heen gaat als je de eerste meters in zoiets moois aflegt, hanenvel gewoon.
De verzekeringsagent zit een paar mijl verderop dus dat wordt mijn eerste ritje, ook hij was onder de indruk van de staat van deze auto. Tanken en dan naar huis, moet mijzelf hier werkelijk toe dwingen want er moet ook nog gewerkt worden.  De motorfiets is dus voor onbepaalde tijd uitgesteld. Eerst hier eens optimaal van gaan genieten met hardtop, zodra we een huis met garage hebben gaat die eraf en kan ik open gaan rijden en de sensatie meemaken van de wind die door je haren wappert. Nu nog cd’s regelen met muziek van de beach boys enzo. Dit wordt dus taking the long way home !

Oh ja, het is een licht blauwe T Bird :) (50 th Anniversary Edition ), is dat een kadootje of niet !!!!





Vanuit de zevende hemel groet ik jullie.

Marcel