2012

Op deze nieuwjaarsdag willen wij de lezers van ons blog allereerst een liefdevol en zo gezond mogelijk 2012 wensen. Voor ons als gezin was 2011 een fantastisch waardevol jaar vol met nieuwe ervaringen en ontdekkingen. We zijn erg op elkaar aangewezen en dat is bijzonder liefdevol verlopen. We vonden het fijn dat we ervaringen hier met enkele van jullie hebben mogen delen en hopen dat de nog komende maanden weer te mogen doen. Als ouders beseffen we het dat het over 7 maanden hoog tijd is dat Kevin zijn studie weer in Nederland op kan pakken en het gemis aan zijn vrienden in kan halen. Vrienden blijken ook na anderhalf jaar echte vrienden waar regelmatig contact mee is. We zijn er van overtuigd dat de mooie herinneringen altijd zullen blijven bestaan en het gemis hem alleen maar nog sterker heeft gemaakt. Afgelopen semester heeft hij zijn volledige punten aantal weer binnen weten te halen, dus het studentenvisum voor de laatste maanden is veilig gesteld. Het mag hier ook nog wel eens gezegd worden, we zijn super trots op je Kef. Afgelopen vrijdag is Marcel op zijn "brommer" via binnenwegen naar Orlando vertrokken, met K. als chauffeur ben ik enige uren later ook die kant opgegaan. Hoe dichter we bij Orlando kwamen hoe drukker het werd, de laatste kilometers mochten we zelfs weer even aan het fenomeen file ruiken. Bij het Claremont hotel Kissimee aangekomen kregen we te horen dat er ondanks dat er op de reservering drie uur stond niet voor vier uur ingecheckd kon worden. Geen probleem in het zonnetje te wachten. Om vier uur waren we als eerste aan de buurt en toen begon het lange wachten. Een zuchtende geen informatie gevende medewerkster had problemen met het reserveringssysteem, het werd maar niet duidelijk welke kamers schoon waren. De wachtende rij groeide en groeide en na enige tijd hebben we duidelijk gemaakt dat onder informatie en gastvrijheid in onze ogen iets anders word verstaan. Hierna draaide de medewerkster aardig bij maar de manager die alles zag gebeuren en ook al was aangesproken liet zich niet meer zien. Het ontbrak totaal aan organisatie, had ik toch de negatieve reviews maar voor waar aangehouden en de positieve reacties maar niet het voordeel van de twijfel gegeven. De schoonmakers bleken de kamers niet schoongemaakt te hebben en waren naar huis gegaan, mensen kregen sleutels van kamers die nog bewoond waren en toen we na een uur uiteindelijk onze sleutel hadden werkte ook die niet. Aangezien alle hotels overvol zaten met oudejaarsavond op komst dorsten we het niet aan om te vertrekken. We hadden het plan om de kerstshow in Seaworld te gaan bekijken die na vijf uur begon, Mirjam & co. (sliepen in een ander hotel) liepen er al een tijdje rond. Uiteindelijk is Marcel blijven wachten en ben ik met Kevin alvast naar het park gegaan om zo deze ondeskundigheid niet nog meer invloed op de dag te laten krijgen. Op het moment dat Marcel in het park aankwam was het voor de kinderen al tijd om terug te gaan naar het hotel. We hebben deze avond nog drie shows kunnen bekijken, Clyde and Seamore’s Countdown to Christmas, Oh Wondrous Night een onverwachts leuke gospelshow welke het kerstverhaal vertelde en Sea of Trees een lichtshow in het water van verlichte bomen. Zaterdagmorgen slaan we het ontbijt in het hotel over en zijn gaan ontbijten bij het naastgelegen Waffle house. Om Half 10 zijn we bij Epcot waar we eerst door de security moeten. Ondanks de bij de AAA vooraf aangeschafte kaarten mogen we toch nog in de rij voor de kassa, de 3 dagen Florida resident kaarten die 6 maanden geldig zijn moeten omgezet worden. Daarna op naar de rolstoel verhuur. Marcel zijn jicht enkel doet bij belasting nog zo zeer dat een rolstoel de enige optie is om vandaag mee te kunnen. Elektrische rolstoelen zijn niet meer beschikbaar dus zit er niets anders op dan te duwen. Ik blijk hier geen held in te zijn zowel M. zijn voet als de benen van voorgangers worden geraakt. Kevin blijkt een kei in het voortduwen van zijn vader met als dank de volgende dag twee beurse handen.


Een rolstoel blijkt zeker vandaag bij een overvol park nog meer voordelen te hebben, we mogen met de hele groep gebruik maken van de rolstoel of fast ingang.


Voor enkele attracties, niet echt geschikt voor rolstoelen en mensen met hoogtevrees staan wachtrijen tot vier uur. Die laten we mooi links liggen. Al snel beginnen we met de ronde om het meer. In World showcase worden elf landen vertegenwoordigd. Er zijn winkeltjes, restaurants en soms een film of attractie. Erg leuk voor volwassenen waarvoor hoog en hard niet zo nodig hoeft. In Noorwegen lunchen we met een super gevulde toasti en 's avonds eten we in Marokko zeer smaakvol. Op dat moment is het in Marokko 12 uur en het personeel bouwt een feestje. Je moet vandaag echt voor de sfeer naar Epcot zijn gekomen, wat een mensen. Als in Europa de jaarwisseling heeft plaatsgevonden en er naar huis is gebeld komt de stemming bij de duizenden mensen er steeds meer in, drank vloeit, hoedjes zijn uitgedeeld en toeters schallen. Aan het eind van de avond bezoeken we nog een aantal attracties (wederom met dank aan de rolstoel) en voegen ons bij de duizenden mensen die zich rond het meer hebben verzameld voor het aftellende vuurwerk wat om 11.40 begint.


Omdat het meer zo groot is is dat overal goed te zien. Al vrij snel na twaalf uur loopt het park vrij gedisciplineerd en rustig leeg, champagne is er dit jaar niet aan te pas gekomen. De wegen om het park uit te komen rijden goed door, ze zijn hier duidelijk ingesteld op zoveel mensen. Voordat we het weten zijn we bij het hotel. Het was erg leuk om oudejaarsavond eens mee te maken in deze omgeving, de sfeer van de mensen proeven, vooral omdat we met elkaar waren. Nieuwjaarsochtend slapen we eerst uit en checken vervolgens uit. Dit was een prima hotel voor park bezoek (nadat het inchecken achter de rug was) maar geen kamer om buiten slapen om ook nog gezellig te verblijven. Bij de Starbucks drinken we koffie waarna Marcel aan zijn rit langs de kust naar huis begint. Wij gaan een kijkje nemen bij een nabij gelegen Quality Inn maar besluiten bij het zien van de kamer dat hotwire ons aan een bed gaat helpen. Via de ipad boek ik mbv het internet van de Mc Donald een 3* hotel in de omgeving van Seaworld voor $ 51 per nacht met een positieve beoordeling. Het blijkt zoals www.betterbidding.com ook aangeeft het Hilton Homewood Suites te zijn. Geen verkeerde deal. We geven onze spullen bij het hotel af en gaan naar de outlet op International drive. Als we netjes wachten tot een vakantieganger die flnk geshopt heeft de auto heeft ingeruimd en achteruit rijd zien we voor onze ogen gebeuren dan deze auto zijn achterzijde in elkaar duwt in de deur van een voorbijganger. De voorbijganger in een wat oudere auto rijd echter direct door, waarschijnlijk onverzekerd of rijdend zonder rijbewijs. Het plekje wat achtergelaten is wordt direct door een aggresieve bestuurder ingenomen. Al zoekend naar een andere plek op het overvolle parkeerterein voelen we ons wat schuldig omdat de man voor ons de plek vrij aan het maken was. Na een uurtje vragen we ons af waarom we toch elke keer weer denken hier koopjes te kunnen scoren, het assortiment is met de maanden weinig veranderd en onderhand weten we dat de prijzen grotendeels gelijk zijn aan de winkels in Jax en we net zo goed naar de outlet in St. Augustine kunnen rijden. We gaan inchecken in het hotel. 's Avonds hebben we met Mir & co. afgesproken bij Tu Tu Tango een bij het hotel gelegen tapas restaurant. Lekker eten, sfeervolle omgeving. Op verschillende plekken in de zaak zijn kunstenaars aan het werk, vooral voor de kinderen erg leuk ze worden geholpen met het kleien van twee typische Florida dieren die ze mee naar huis mogen nemen. En zo is vandaag een goede aftrap tot 2012 gegeven. Morgen tijdig naar Seaworld, dan gaan we het park eens goed bekijken. Car

Kerstavond, het is de bedoeling dat de familie zal arriveren. Een erg trage medewerker bij immigration op Washington airport houd hen echter op zodat ze de aansluiting missen. Achteraf hadden ze misschien zo brutaal moeten staan om in de rolstoel van ma te stappen die ondanks dat er geannuleerd is netjes voor het vliegtuig op haar stond te wachten. Gelukkig vatten ze het goed op met de opmerking "niet gewond maar gezond" en brengen Mir & co. door United/Continental verzorgd de nacht zonder koffers in het Marriott door. Wij nemen maar alvast een hap van de kersttulband en kijken naar All You Need is Love.

Vreemde eerste Kerstdag, eind van de middag arriveren ze dan gelukkig allemaal vrolijk op Jax airport, de eerste jetlag is verwerkt en met de koffers is ook alles prima gegaan. Nadat de huurauto is opgehaald dus snel naar huis.

Rekening houden met de kinderen hebben we vooraf meloen met ham vergezeld met gemarineerde garnalen en als hoofdgerecht een aardappelgratin, gevulde spinaziesalade, salade een rollade en door Kevin aangeschafte filets Mignon ("ma ze waren extreem duur maar ik heb ze toch maar gekocht"), die nadat ze aangebakken waren en nog een aantal minuten in de oven hadden gestaan werkelijk om te zuigen waren. Hierbij een gecarameliseerde uiencompot in ingekookte fond met rode wijn.

Een toetje gaat er vanavond niet meer in.

Tweede kerstdag bestaat niet in de VS, vandaag gaan we dus ook weer lekker "gewoon" doen. 

We gaan met de pont naar Amelia Island wat In het boek 1000 places to see before you die staat  (momenteel ook gratis als app op de Ipad)  

We rijden het Little Talbot Island State Park op en waaien op het strand lekker uit. Het is heerlijk rustig, er staat een windje maar is toch prettig zonnig. In tegenstelling tot andere stukken strand liggen hier veel dode bomen op het strand met de mooiste vormen. Daarna vereren we Fernandina nog met een bezoek. Waarschijnlijk wordt in het boek het gehele eiland bedoeld, een echte plek met huizen zou ik niet aan weten te geven.

De kinderen krassen heerlijk in het zand.

Met de zon in onze rug lopen we het eerste stuk zodat we hem lekker in onze gezicht op de terugweg hebben.

Dinsdag 27 december doen we het eerst rustig aan, tot het middaguur is het regenachtig en bewolkt. Het was de bedoeling om de dinsdagtour bij Sally's Industries te gaan doen maar die gaat vandaag ivm de vakantie niet door. Deze tour was vooral voor Wim en de kinderen erg leuk geweest, jammer nu moet ik de komende maanden andere slachtoffers zoeken om mee te gaan !
De kinderen vermaken zich met het maken van gingerbread huisjes die eerst met glazuur zelf in elkaar gezet moeten worden zodat ze later versierd kunnen worden met glazuur en snoepjes. Wederom komt het "knipkleed" van oma goed van pas.

Bij de Sportautority worden de kinderen voorzien van nieuwe gymschoenen, die van afgelopen zomer waren ze zo goed als uitgegroeid. Voor nog geen $ 25 dollar per paar (ja ja we hadden ook nog een coupon) voor leuke Nike schoenen kunnen ze in Nederland met weer een maatje groter zo weer aan het voorjaar beginnen. Vandaag worden de kerstcadeau's die niet bevallen weer teruggebracht, bij de ingang is daar speciaal een tafel voor neergezet waarvoor een flinke rij wachtenden zich verzameld heeft.
Bij de Best Buy word de Ipad case die ik al eerder gehaald had omgeruild voor een andere kleur en dan is het eigenlijk alweer tijd om richting huis te gaan want we willen vanavond naar the Nights of the Lights in St. Augustine.
Astrid had me vertelt dat een van haar favoriete restaurants in St. Augustine The Conch House Marine Resort is en hier rijden we vanavond dan ook naar toe. Het is een Caribisch restaurant met vooral een hele leuke buiten omgeving. Het is hier mogelijk om in een Tikki hut op palen met uitzicht op het water te dineren.
Hiervoor is het nu de zon onder is echter te koud alhoewel enkele mensen toch buiten eten. Binnen is het iets ongezelliger, het is donker, maar het eten maakt veel goed. Hier hoop ik op een zonnige zomeravond nog een keer terug te komen.

En dan op naar het centrum van St. Augustine waar het in tegenstelling tot de vorige keren dat we hier waren nu echt druk is. Allemaal mensen die naar de lichtjes komen kijken en zich rond laten rijden door het kerst treintje. Uit de barretjes schalt muziek.

Het plafond van het Flagner College.

Woensdag na rustig ontbeten te hebben en nog even voor de deur in het zonnetje koffie gedronken te hebben rijden Mir & Co. weg, in eerste instantie gaan ze naar Christal River, zwemmen met Manatees, later deze week zullen we ze weer treffen in Orlando.
Wij genieten de rest van de dag van de zon ik breng de via Amazon verkochte studieboeken naar het postkantoor en doe wat boodschappen. De mannen ruimen thuis wat op.

Het nieuwe jaar is nog niet aangebroken, de Dollar store is echter alweer ingericht voor het volgende feest, Valetine's Day (14 feb). Je kan er tenslotte niet snel genoeg bij zijn.

Car