Arlington en Georgetown

Oei, vanmorgen hadden we beide last van protesterende spieren die een tijdje in ruste waren geweest. Geen tijd te verliezen dus doorzetten.
In eerste instantie lopen we naar het Witte Huis. Gisteravond hebben we een gezin uit Texas gesproken die kaarten hadden gewonnen om vandaag op tweede paasdag eieren te komen zoeken bij Obama.Aan de zijde van 1600 Pennsylvania Ave is op het dak duidelijk te zien dat de tuin door bewakers in de gaten wordt gehouden.

Aan de andere zijde van het Witte huis staan de laaste genodigde opgesteld om toegelaten te worden tot het eieren zoeken.

beveiliging rond het Witte Huis

Elke metro Station in Washington is bijna identiek

We nemen de metro naar Artington National Cemetery.
Hier bekijken we het graf van de Kennedy´s en Arlington house waar vandaan je een mooi uitzicht op Washington hebt.

En het graf van de onbekende soldaat met het wisselen van de wacht.

We gaan met de metro terug naar Georgetown waar het vanaf het station even zoeken is naar de twee grote winkelstraten.
Hier zien we tot onze verbazing inderdaad zoals Ellen al schreef de rijen wachtenden voor George town cupcakes waarover een reality serie is gemaakt wat heel wat reclame opleverd.

Het begint te spetteren en we besluiten onze benen in een kroeg rust te gunnen.
´s Avonds gaan we eten bij een Indiaas restaurant niet al te ver van het hotel. Beter voor onze benen.

Car

Cherry Blossem ?

Drie uur waren we klaar wakker. Met het vooruitzicht van een lange dag voor de boeg toch nog maar even proberen te slapen. Om negen uur lopen we buiten op weg het metrostation.
Daar kopen we twee kaarten waar we $ 5 opzetten. Als het op is kan je het voor elk bedrag bijvullen maar dat blijkt vandaag niet nodig.
We gaan naar Union Station waar we ontbijten. De foodcourt is op deze eerst Paasdag grotendeels gesloten. Ik haal een met ham, appel en kaas gevulde crepe en Marcel kiest een subway broodje.

Als we naar buiten lopen we tegen de klok met het opschrift pass en stow op. Net voor vertrek hebben we een film gekeken die zich in Washington afspeelde en daar in kwam de klok voor.

We lopen naar het Capitool wat op zondag gesloten is. Van daar een wijds uitzicht op The Mall waaraan alle grote musea gevestigd zijn.

De musea zijn in Washington gratis te bezoeken wat de drempel om even naar binnen te gaan kleiner maakt. We gaan de botanische tuinen binnen, even een tropisch sfeertje proeven want buiten wordt het steeds bewolkter.

Via The Mall lopen we naar the Museum of American Art en nemen daar een kijkje.
Als we naar buiten komen blijkt het toch te zijn gaan regenen.

We melden ons bij de gids van DC by foot, met dank aan Petra die ons afgelopen week nog op deze organisatie wees. De tours zijn gratis maar het is na afloop van de tour de bedoeling om zelf te bepalen wat hij je waard is geweest. Echt een aanrader want de kennis van de gids blijkt erg groot.

Via the Washington Monument (het enige monument tussen alle memorials) wat vanwege de aardbeving in 2011 in de steigers staat lopen we naar het Memorial voor WW II ter nagedachtenis aan alle Amerikanen die het leven hebben gelaten.

We zien het Vietnam memorial en het Lincoln memorial waar ze ons wijst op de gemaakte fout en het Korea memorial

 Tekst in het Lincoln memorial waarin te zien is dat er een spelfout in het woord future was gemaakt

Uitzicht op de Mall vanaf het Lincoln memorial

De tekst die Martin Luther King uitsprak vanaf het Lincoln memorial

Korea memorial

Het nog niet zo lang geleden geopende Marten Luther King monument waar nog discussie met de nabestaanden blijkt te zijn over de teksten.

tekst waar discussie over is

Ondertussen zijn we mede door de regen flink koud maar we gaan door.
Via het Franklin D. Roosevelt memorial lopen we het Tidal Basin rond.
We zijn speciaal deze week in DC begonnen omdat we hoopte dat de kersenbloesem op het hoogtepunt zou zijn. Het Cherry Blossem Festival is in deze periode in DC. Door het veel te koude weer zijn we een paar dagen te vroeg. De knoppen zijn net gesprongen.

Bij het Jefferson memorial eindigt deze vier uur durende toch met gids. Onze benen en heupen zeggen bijna zoek het zelf maar uit.

Als we met behulp van twee haltes metro bij the Capital City Brewing aankomen die bomvol zit vinden we het best om aan de bar te eten. Als we maar kunnen zitten.
Een smakelijke maaltijd verder zij we dankbaar de kamer te zien.
11 uurtjes gewandeld, best wel veel na een veelal binnen doorgebrachtte winter.

Car

Location:Washington DC

Weg

Al ruim drie uur zitten we zonder hem gereserveerd te hebben rustig en stil in een economy plus stoel van United. Voor de heenreis vonden we een upgrade niet nodig maar kregen hem wel. De reisgids van Washington is nog een keer doorgebladerd dus tijd voor het eerste blog van deze vakantie. De laatste dagen voor vertrek moesten er nog wat puntjes op de I gezet worden op het gebied van niet goed afgeleverde meubels en de US tax aangifte over 2012. Wat ben ik blij dat we vanaf volgend jaar geen belastinghulpje meer nodig hebben en zelf de regie weer in handen hebben. Details ga ik jullie besparen maar toen ik gisteren naar mezelf keek dacht ik: "Car je hoeft alleen nog maar te gaan liggen"
Zo leuk om te merken dat zij die ons de afgelopen twee jaar in Jax bezocht hebben de afgelopen dagen ook daar weer even mee bezig waren.
Vorig jaar op dit moment zouden Ineke, en 2x Moon en Ruud nog aan hun reis gaan beginnen en stonden ons nog heel wat mooie momenten te wachten. Wie had toen kunnen bedenken dat we 8 maanden na thuiskomst wederom naar de VS af zouden reizen.
Om half zes gaat de wekker. Handig hoor een zoon met een rijbewijs, hij gooit ons er bij station Schiedam centrum uit waar we de rechtstreekse trein naar Schiphol nemen.
Binnen 45 minuten staan we in de vertrekhal. Nadat we ingecheckt hebben, nog eenmaal op het afgegeven visum wat tot juni geldig is, gaan we nog even op zoek naar de AH to go.
Mariet mailde gisteravond om 22.00 dat ze zo graag wat zakjes bospaddestoelen soep wilde. Jammer genoeg vond ik die daar niet. Bij de security ckeck dit keer geen al te stomme vragen die noodzakelijk zijn om straks de VS in te komen, het dikke paspoort van Marcel als zakelijk reiziger helpt en we worden professioneel te woord gestaan.
In de afgesloten ruimte komt M. een collega tegen die voor het werk door zal vliegen via Washington naar het VS hoofdkantoor in Atlanta.
De bijna 8 vlieguren verlopen vanzelf. Douane afwikkeling gaat vlot en we melden ons bij Supreme shared Van service wat duidelijk in de hal aangegeven wordt.
Je kan vanaf IAD naast een taxi, een shuttle bus de zgn Flyer coach nemen die je afzet bij een metrostation om zelf naar het centrum te reizen.
Om kwart voor vijf checken we in in het hotel, een historisch pand in de binnenstad van Washington. Koffers ompakken, een heerlijke borrito eten bij een in de staat gevestigde Mexicaan, we lopen nog een rondje en dan liggen we om nog voor achten. In NL is het inmiddels 1.00 of eigenlijk door de zomertijd 2.00.

Car