Een update over mijn Jax leven

Hoi bloggers en blogginnen, even een update over mijn Jax leven

Zondagochtend na het ontbijt is het tijd om de visum aanvraag verder door te werken, niet echt leuke kost maar als alles goed gaat komen zullen er voldoende zondagen hier volgen die ik gewoon in het zonnetje door kan brengen. Wat een geklooi die aanvraag, wat ik 20 jaar geleden heb gedaan kan ik nog wel achterhalen maar als er gevraagd wordt naar telefoonnummers uit die tijd van bedrijven die inmiddels niet meer bestaan wordt er wel een groot beroep op mijn flexibiliteit gedaan. De invoer is daarnaast erg gevoelig voor van alles en nog wat, ben blij als ik klaar ben. Ondertussen kijk ik naar de wedstrijd tussen Italie en Nieuw Zeeland, spectaculair.
Tijd om weer op huizenjacht te gaan, via Carla heb ik nog 2 adresjes gekregen en de eerste ziet er wel aardig uit. Helaas wordt er niet opengedaan en krijg ik ook telefonisch geen kontakt. Het 2e huis heb ik niet gevonden, TT begrijpt niet waar ik naartoe wil en ik heb geen zin om eerst terug naar het hotel te gaan om uit te zoeken wat ik verkeerd doe. 
Op naar een makelaar die veel doet rond de beaches, die zit in 3rd street. Nu weet ik dat iedere beach een eigen 3rd street heeft, toen nog niet :). Geen nood want ik sta bij een heel gezellig stukje en ga lunchen bij AL’s Pizza. Van Joy had ik vorige week gehoord dat dat zeker de moeite waard is en dat kan ik nu beaamen. Lekker gegeten en met name de bottomless drink blijf ik bijzonder vinden. Zelf als je al afgerekend hebt vragen ze nog of je er niet een voor onderweg wil hebben…… Ga niet meer naar het strand, er komt een dreigende lucht aan en inmiddels ben ik bekend met de buien hier.
De maandag is een ronduit saaie dag, meetings en meetings en jakkes, nog meer meetings. Hoogtepuntje van de dag is misschien wel dat ik mijzelf een exec kamer heb toebedeeld, gewoon voor de lol. Kijk ‘s avonds een film die ik al gezien heb en heb last van de blues. Weg met de maandag en op naar de dinsdag. 
Op kantoor begin ik inmiddels mijn weg te vinden, de bewaking kent mij al bij naam en ik kom na de zoveelste meeting in gesprek met een nieuwe collega. Het toeval wil dat hij van de US naar India gaat verhuizen voor het bedrijf en als hij hoort dat ik een gemeubileerd huis zoek spreken we af dat ik morgen bij hem langs ga. Het is een stuk zuidelijker dan dat ik in gedachten had maar je weet het maar nooit. 
Als mijn laatste meeting van de dag voorbij is rij ik naar mijn lunch afspraak. Ik ben er netjes op tijd en ik ontmoet niet alleen Herrald maar tevens een Belg die Rob heet. Blijkt dat Herrald hem verteld heeft dat hij mij ging ontmoeten en toen Rob mijn mailadres zag besloot hij mee te gaan. Het toeval wil dat Rob enige tijd geleden kontakt heeft gehad met mijn kantoor in de UK over de huisvesting van ons bedrijf in JAX…. It’s a small world. We praten wat en ik wordt uitgenodigd voor een University Buss meeting as donderdag om 5 uur. Zo zit je alleen in je kamer en zo ben je de rest van de week onder de pannen. Een klein uurtje later nemen we afscheid en ik rij langs Best Buy omdat ik mijn klantenkaart niet geactiveerd krijg, kan die punten toch niet aan mijn neus voorbij laten gaan. 
Ik ben toch in de buurt en ga de iStore binnen, ditmaal iets meer geluk. In ieder geval heb ik het apparaat nu te pakken, camerakit en hoes probeer ik later deze week nog wel te pakken te krijgen. Heb nu weer een collega die blij met mij is:). Het regent niet en ik kan lekker buiten zitten en genieten van de warme avond lucht. Ondertussen gaat de audit gestaag verder en woensdagochtend staat de backup procedure op de agenda, als afgeleide daarvan kom ik in de server ruimte terecht, wow. Heb er wel een paar gezien maar deze is impressive, niet alleen de hoeveelheid machines maar ook hoe netjes alles erbij staat is een lust voor het oog. 
Ondertussen heb ik wel door hoe het gaat en maak een afspraak met de Auditors om morgen hen versie en visie eens te bespreken, dan heb ik alle kanten belicht en iedereen de kans op input gegeven. Wordt nog democratisch op mijn oude dag. Vandaag tussendoor de was gedaan. Daar kan ik wel aan wennen hoor en wat zou het heerlijk zijn als wij thuis ook zoiets hadden. Vuile troep in een zak, briefje invullen en als je dan thuis komt hangt het schoon en gestreken in de kast. Het is vandaag ook de laatste werkdag van de HR manager van onze vestiging in NL met wie ik geruime tijd samen in een hok heb gezeten. Gisteren had ik hem al even persoonlijk gemaild en vandaag komt zijn officiele afscheidsmail. Ik wil jullie dit niet stukje onthouden:

Dat maakt het besluit om van baan te veranderen dan ook lastig. Vertrekken bij een werkgever waar je leuke collega’s hebt en met plezier hebt gewerkt voelt dan toch een beetje als “je verkering uitmaken”.

Maar op zijn Italiaans gezegd: “Meglio un amore perduto che non aver amato” (http://nl.babelfish.yahoo.com/translate_txt van Italiaans naar Engels) en zo voelt het ook precies.

Prachtig, zou het niet beter kunnen verwoorden en heb even een kleenex momentje.


Tijd om naar het huis van mijn collega te gaan en als ik het terrein van de Gated Community oprij ben ik al om, dit is wat ik in gedachten had toen het Florida verhaal begon. Mooie grote huizen en die van mijn collega doet er zeker niet voor onder. Werkelijk een plaatje en je kan duidelijk zien dat dit huis met zorg is ingericht, samen met de ruime kamers, het hoge plafond in de woonkamer en de riante keuken echt een plek om te willen wonen. Als de rondleiding klaar is wordt ik aan tafel uitgenodigd en krijg daar heerlijke pannenkoeken met een pikant sausje, smullen maar. Als ik er dan, in navolging van miijn gastheer, ook nog een soort sambal opdoe en niet gillend in de vijver spring kan ik niet meer stuk. Dat hebben ze nog niet eerder meegemaakt en ondertussen blijft zijn vrouw vrolijk verder bakken. Als ik er een stuk of 7 op heb bedank ik, ook het nagerecht moet ik overslaan. Het is een soort baklava maar dan nog zoeter. Wat een gastvrijheid en vriendelijkheid, hartverwarmend gewoon. Eenmaal terug bij het hotel zit ik buiten nog wat te schrijven en inmiddels hoef ik niet meer naar binnen om iets te bestellen, ze komen gewoon af en toe even kijken of ik iets nodig heb.
Wat is het toch fijn om collega’s te hebben die je een sms sturen om 7 uur in de ochtend met de tekst; ben je wakker… .Zo begint de donderdag en aan het ontbijt neem ik alvast afscheid van mijn voetbal vriendin Rita, ik zie haar niet meer omdat ze nu 2 dagen vrij is. Jammer want dit is een van die mensen die mijn hotelbestaan een beetje kleur geven. 
Er was beloofd dat de visa spullen op woensdag klaar zouden zijn voor een review, vandaag maar eens vragen wat de status is. Helaas krijg ik te horen dat het niet lukt en de planning nu as maandagmiddag is. Te triest voor woorden gewoon en wat heb ik een spijt dat we het niet gewoon zelf hebben geregeld. Wat ik er in detail van vind is niet geschikt voor publicatie :).
Om 2 uur ben ik weg, ik wil het NL elftal zien en trek in het hotel mijn oranje shirt aan en ga pontificaal in het midden van de bar voor de TV zitten. Er zittten wat Amerikanen aan de bar en ik kom er achter dat ze werkelijk geen idee hebben wat voetbal is, de een zegt tegen de ander dat het jammer is dat Beckham niet gevraagd is om voor de US te spelen. Een ander vraagt of ik een supporter van Kameroen ben, wat denk je zelf man… dat ik dagen in de make up gezeten heb !!!. Als dan die penalty gegeven wordt en de dame achter de bar gaat uitleggen wat er aan de hand is begin ik werkelijk aan mijn verstand te twijfelen.
De week loopt ten einde, nog even een paar uurtjes naar kantoor en dan kan ik mij klaarmaken om weer terug naar huis te gaan. Ik ga nog even langs de iStore maar helaas wederom zonder succes, morgen in Orlando nog maar eens proberen. 
Terug in het hotel ga ik nog even bij het zwembad liggen, na een half uur geef ik het op, het water gutst werkelijk van mijn lijf. Slaap uit om zo een buffertje te hebben voor de terugvlucht. 
Om iets voor 12 rij ik weg, dag hotel, dag Jax. Ik hoop tot snel. Het is een slordige 150 miles naar het vliegveld en ik doe dat in net iets minder dan 2 uur. Ja, ik rij harder dan mag maar dat doen ze hier allemaal. Wat een heerlijke rit en wat een fantastische auto is dat toch, ik zit de hele weg te genieten en dan helpt het wel als je weet dat je onderweg naar huis bent. 

Ik ben 5 uur te vroeg op het vliegveld en dat is ook de bedoeling, kan ik daar mooi de USA zie spelen. Hier hebben ze wel door hoe het spelletje werkt en het is een leuk voetbalsfeertje, ondertussen eet ik wat zodat ik niet afhankelijk ben van het vliegtuigvoer.
Jammer dat ze eruit vliegen, ik had het graag anders gezien. Dan het toestel in die mij door de nacht naar huis brengt waar Carla mij op Schiphol op komt halen. Life is good


Groetjes,
Marcel

JAX, je kan er wel aan wennen

Hoi blogvolgers,

Zaterdag was de reunie ( supergezellig ) , zondag bijkomen en maandag is het alweer zover, voor de 2e keer vlieg ik naar JAX. Deze keer vlieg ik van Amsterdam naar Orlando, rechtstreekse vlucht met Martinair en sluit ik in ieder geval de tijdrovende tussenstop uit en tevens iets minder risico op een gecancelde vlucht. Omdat ik om 14.00 uur vertrek mis ik de eerste wedstrijd van Nederland maar gelukkig worden wij door de steward op de hoogte gehouden van het verloop. Zit trouwens maar 1 passagier in een oranje shirt in het vliegtuig. Heb een upgrade naar comfort class, absolute aanrader voor die centen en ook nog eens het geluk dat de stoel naast mij vrij blijft, heb ik lekker de ruimte en op een vlucht van bijna 10 uur is dat best prettig.
Op Orlando heb ik een auto gehuurd via American Express bij Dollar, dat valt tegen. Niet alleen de lange rij maar ook het feit dat ik overvallen word door het verhaal dat ik geen verzekering afgesloten heb. Ik kan het risico niet lopen en besluit de goedkoopste verzekering af te sluiten, mede omdat ik ietwat onvriendelijk was krijg ik een seriueze upgrade van auto. Was het de vorige keer een baby Chevy rij ik nu in een Dodge Charger, kijk dat is nou wat je noemt een auto. Heerlijke bak en al snel ben ik mijn irritatie vergeten en geniet van de dik 2 uur durende rit, bestook die gasten morgen wel met klachten mails. Voor een ieder die naar de US gaat en een auto wil huren, je bent dus gewaarschuwd !!
In het hotel wordt ik door het personeel hartelijk begroet, ze zijn hier erg aardig moet ik eerlijk zeggen. Het voordeel van in het zelfde hotel zittten is dat je bekend ben met de situatie en de kamer die ze mij willen geven ligt pal naast de ijs- en vending machine. Behalve dat die dingen zelf al veel herrie maken heb je dan ook dat geloop langs je deur. Zonder probleem krijg ik een andere kamer, deze keer met uitzicht op het parkeerterrein dus ik moet wel de gordijnen dicht doen als ik mij omkleed.
Dinsdag is mijn eerste werkdag en de jetlag maakt het er niet makkelijker op. Ik wordt uitgenodigd om ‘s avonds met een collega en mogelijk nieuwe leverancier te gaan eten, ondanks de vermoeidheid sla ik dat aanbod niet af en geniet van een heerlijke maaltijd in st. Augustine. Dat is de 2e keer binnen een paar weken dat ik in st Augustine ben, het is de oudste stad van de US.
Ik heb nog geen telefoon en ik ben bang dat we helemaal leeglopen op de kosten dus tracht ik een mobiel te bemachtigen, dat lukt niet vanwege een op handen zijnde wijziging van provider dus krijg ik het advies om een wegwerp te kopen voor de tussenliggende periode. Bij de Walmart schaf ik mij zo’n ding aan en voor $ 30,- krijg je er 300 minuten airtime bij. Dat is anders dan bij ons, wij betalen als we zelf bellen, hier betaal je ook als je gebeld wordt. Degene die ik aangeschaft heb kost 0,10 cent per minuut, dat is te doen en nu ben ik met een 904 netnummer een beetje een Jacksonihaan.  Zeker met het oog op de kontakten met de makelaar is zo’n lokaal nummer handig, dat merk ik in de loop van de week.
Carla heeft kontakt gelegd met Judith die in Jax woont en ik heb wat nassi/bami kruiden voor haar meegenomen, omdat ik geen idee heb hoe mijn agenda er de komende dagen uit zal gaan zien breng ik die woensdagavond even langs. Ik word hartelijk ontvangen en krijg een rondleiding door het huis. Gaaf huis hoor en leuke mensen, helaas moet ik er snel vandoor want de vermoeidheid slaat toe. Weet zeker dat wij elkaar in de toekomst nog wel eens gaan zien., Judith en Dexter in ieder geval bedankt voor de hartelijke ontvangst.
De donderdag is er een van gemengde gevoelens, ik heb mijn definitieve toegangspas in mijn bezit en de escortdames behoren nu tot het verleden, dat is het goede nieuws. Helaas moet ik concluderen dat er nog niets aan de visum aanvraag gedaan is en ik steek mijn irritatie hierover niet onder stoelen of banken, men beloofd beterschap en ik hoop nu maar op een goede afloop. Het wordt voornamelijk veroorzaakt door de overname en de daarmee gepaard gaande extra werkdruk op HR.
Inmiddels heb ik kontakt met Joy, dat is de lokale makelaar die ons gaat helpen een huis te vinden, met de frequentie dat ze mij belt ben ik bang dat ik voor het einde van de week airtime bij moet kopen. Ook heb ik een afspraak gemaakt met een dame van FSC waar Kevin zijn opleiding gaat volgen, vrijdagochtend om half negen zit ik bij haar op kantoor en krijg in een uur veel waardevolle informatie. Met name het feit dat Kevin in Augustus met L naar Barcelona gaat heeft nogal wat hoofdbrekens gekost maar het ziet er naaruit dat alles geregeld kan worden. Omdat hij een internationale student is moet hij een aantal tests doen zodat bepaald kan worden of er wellicht vakken overgeslagen kunnen worden of dat er extra lessen gevolgd moeten worden, vervelende bijwerking hiervan is dat hij nu niet kan registreren voor de lessen van het komende trimester. Tot nu toe dachten wij dat hij op de North Campus zou verblijven maar het kan in het eerste trimester goed zijn dat hij kris kras door JAX moet om de lessen te volgen, het volgende trimester zal dat zo goed als over zijn. Dit maakt het zoeken naar een huis niet makkelijker en ik vertel dit aan Joy die mij om half 3 op komt halen voor bezichtigingen. Ook het feit dat gemeubileerd lastiger is dan verwacht is een beetje een tegenvaller, we zien wel hoe het verder gaat. In ieder geval krijg ik steeds meer gevoel bij deze stad en begin de infra een beetje te begrijpen. Joy rijdt mij dwars door allerlei verschillende gebieden en verteld ook van alles over de constructies van de huizen en bijzonderheden van de verschillende gebieden.
Als je naar foto’s van huizen kijkt zie je regelmatig van die pilaren bij de voordeur, die zijn meestal van piepschuim…..
De jicht is weer teruggekeerd eerder deze week, dat was te verwachten als bijwerking van de medicijnen die uiteindelijk aanvallen moeten uitsluiten. Omdat de ontstekingsremmers op zijn en de pijn aanhoud moet ik naar de apotheek. Helaas mag de apotheek de medicijnen niet zonder recept meegeven dus moet ik naar een arts voor een receptje. Dat is een ervaring op zich, omdat ze geen enkel risico willen nemen wordt ik onderworpen aan een uitgebreid onderzoek, bloeddruk, temperatuur, gewicht, lengte,enz enz. Zelfs mijn hartslag wordt gemeten, blijkt dat ik toch een hart heb :)
Omdat ik alleen maar een recept wil maak ik mij zo druk dat mijn bloeddruk ietwat hoger uitvalt, niet zo vreemd lijkt mij. De arts, een italiaanse dame,  is wel aardig en vraag mij om Goodnight my Prince in het Nederlands te vertalen, zij wenst haar zoon iedere avond goede nacht in diverse talen en laat in de atlas dan zien waar die landen liggen, leuk idee he.
Meer dan 2 uur later heb ik dan toch de medicijnen te pakken en ben ik inclusief consult op een paar centen na $ 100,- verder.

Zaterdag, het Nederlands elftal gaat weer spelen en ik kijk de wedstrijd op mijn kamer, aan de bar zit geen hond om half 8 in de ochtend, in mijn oranje outfit. Was wel uitgenodigd bij Judith & Dexter maar omdat ik ook weer op huizenjacht moet en tevens nog wat moet shoppen lijkt het verstandiger om het op deze manier te doen. In het restaurant heb ik inmiddels mijn vaste serveerster die helemaal voetbal gek is en bijna net zo blij is als ik dat Nederland de wedstrijd gewonnen heeft. De rest van de gasten begrijpt er werkelijk niets van dat wij zoveel plezier hebben. Ik heb een paar foto’s gemaakt en daar moet ze hartelijk om lachen. Tijdens de wedstrijd heb ik nog met mijn schoonvader aan de skype gehangen, heerlijke uitvinding is dat toch. Het geluid is soms zo goed dat je het idee hebt dat je met iemand uit je straat zit te praten.
Al onze Nederlandse vrienden kan ik aanbevelen om Skype op de computer te installeren, kunnen we gratis( dat helpt bij Nederlanders ) bellen en als je er een webcam bijzet elkaar ook nog zien. Technische hulp is op afspraak beschikbaar via Carl@, ik ben ook alleen maar een gebruiker.
Kevin heeft gevraagd om schoenen mee te nemen, tig winkels verder heb ik die te pakken gekregen en als hij ze niet wil doe ik ze zelf aan, gave schoenen hoor.

Onderweg naar het hotel krijg ik een sms van een collega, of ik een Ipad kan meenemen, helaas voor hem zijn ze uitverkocht en moet ik het later nog eens proberen.
Zondag = vaderdag, ik heb mijn kado gisterenavond al via de computer mogen aanschouwen. Tijdsverschil heeft ook voordelen, ik wordt bijvoorbeeld 6 uur later pas 50 dit jaar J
Het hotel; het personeel ken ik inmiddels al goed en ze zijn zonder uitzondering allemaal heel aardig. Als ik naar de bar loop wordt mijn biertje al ingeschonken, mijn brood wordt voor mij geroosterd en ze helpen inmiddels ook met het zoeken naar een huis. Als ik hier zaterdagochtend vertrek heb ik ook wel een slordige 5000 $ achtergelaten in iets meer dan een maand maar daar merken de medewerkers verder niets van.
Het is dus geen goedkoop hotel maar ze doen wel zoveel mogelijk om het je naar de zin te maken. Regelmatig is het druk in mijn woonkamer ( de lobby ) en moet ik samen met de staf lachen om de verschillende klanten. Er gebeurd van alles, een Islamitische bruiloft, bijeenkomst van de Amerikaanse Orthodoxe kerk, reunie van de class of 19..  en ondertussen tik ik aan de bar mijn verhaaltjes.
Het weer;, daar kan ik kort over zijn ZON ZON WARM WARMER HEET, iedere ochtend begint met een staalblauwe hemel. In de loop van de dag warmt het op en neemt de luchtvochtigheid toe en je kan er bijna je horloge op gelijk zetten dat er dan rond een uur of 5 onweer en regen komt. Als het dan weer droog wordt, ja Nederland dat kan dezelfde dag, is het gelijk weer een lekkere temperatuur. Heerlijk gewoon alhoewel de locals wel lopen te klagen over de warmte, dan ben ik maar een toerist die er van geniet.
Carla heeft via het internet inmiddels een aantal kontakten gelegd, een ervan is met de voorzitter van de Nederlands club in JAX. Vanavond heb ik mail kontakt met hem gehad en wij gaan dinsdagmiddag lunchen.

Ik wens een ieder een heerlijke week toe en hoor graag van jullie.

Marcel

Marcel (nog) niet naar huis en Kevin is toegelaten

Zaterdagdagmorgen, alleen met een kop koffie voor me, niet zoals gepland aan de andere zijde van de tafel Marcel die ondanks het skypen van de afgelopen dagen zijn verhalen aan het spuien is.
Net voor vertrek gisterenmiddag werd er op de airport omgeroepen dat de vlucht gecancelled was onder het mom van slecht weer in Washington. Of dat klopt weten we niet, van een medeblogster begreep ik enige tijd later dat het prima weer was in de omgeving van Washington.
Marcel heeft zijn koffer terug weten te krijgen en is vervolgens neergestreken in een hotel bij de airport. Als het goed is vertrekt zijn vliegtuig nu vanmiddag zodat hij morgenochtend nog net op thuis zal zijn om Bart op Zondag live te horen.
Op maandag 14 juni na hopelijk een gaaf reüniefeest vliegt hij dan weer voor een periode van minimaal 14 dagen naar Jax terug.
In deze tussen liggende week hopen we dat we nog e.e.a. samen kunnen regelen want de geplande overname in de US was afgelopen week een feit. Dat wat wij dachten dat een opstakel zou kunnen zijn is getakkelt, nu nog de Visa en andere af te handelen zaken regelen.
Op het gebied van in te vullen papieren door derden zit er echter weinig schot in de zaak en ik druk het erg netjes uit als ik zeg dat ik er onderhand van begin te balen want het kan ook anders. Dit veroorzaakt onnodige stress en mensen die mij goed kennen weten dat mij dit niet goed doet.

Gistermiddag kregen we het nieuws dat Kevin aangenomen is bij Florida State College.

Kevin, welcome to the Florida State College at Jacksonville Family:

We take great pleasure to inform you of your acceptance to Florida State College at Jacksonville as an International Student for Fall 2010 which begins on August 30, 2010. Your I-20 and official Acceptance Letter will be mailed in the next 2-3 business days please allow 2 weeks for delivery outside of the United States.

De formulieren voor Kevin zijn studenten visum zijn dus onderweg naar Nederland en komende week moeten we een afspraak maken bij het consulaat in Amsterdam voor een gesprek waarvoor ook weer een hele batterij aan formulieren moeten worden ingevuld, ook moeten er pasfoto's komen volgens Amerikaanse maatstaven. Gelukkig is zijn paspoort nog de gehele periode geldig dus dat hoeft niet vernieuwd te worden. Het gesprek bij het consulaat moet zo snel mogelijk gepland worden want de wachttijd bij het consulaat kan oplopen tot een maand.
Uit het mailtje bleek ook dat Kevin een maand voor aanvang van zijn studie de VS binnen mag en dat er verwacht word dat hij minimaal twee weken van te voren inpland voor college advisering, andere formaliteiten en testen die hij ter plekke nog moet doen. (nu mogen we gaan verzinnen hoe we zijn geboekte vakantie in Barcelona van 19 t/m 26 augustus aan gaan vliegen)
Komende week zullen we moeten beslissen of we voorop lopend op onze eigen visum aanvraag voor Kevin bij het consulaat een afspraak gaan maken. Eigenlijk had ik gehoopt dat we maar een ritje naar het consulaat hadden moeten plannen.

Het is weekend en prachtig weer hier, Kevin is werken, ik ga boodschappen doen met mijn ma. Mijn ouders zijn gisteren met voedselvergiftiging teruggekomen van vakantie. Vreemd toch om te bedenken dat even naar je ouders binnenkort een tijdje niet meer mogelijk is.

Car

Teken van leven vanuit Jax

Hoi allemaal,

Ja, toch wel iets anders weggegaan dan dat ik mij voorgesteld had. Een acute jicht aanval is echt geen pretje en dat in combinatie met een reis van een slordige 14 uur…. Maar ik ben heelhuids aangekomen.
De reis op zich was wel aardig en uiteindelijk kom ik gesloopt aan bij het hotel. Mooi hotel dat Marriot en een heerlijk kingsize bed met 6 kussens, maar goed dat ik alleen ben.
Voordeel van tijdzones is dat in dit geval je extra tijd hebt en een beetje normaal ( hinkend ) op kantoor aankomt, moet je toch niet aan denken dat je als een dweil binnenkomt de eerste dag.
De mensen zijn super vriendelijk en ik heb het geluk dat er iemand van “ons”  aanwezig is die ik van een voorgaand project ken.
Wel even wennen hoor, de beveiliging is zeer strikt. Je meld je aan de balie, krijgt een Visitor pas met een sticker die na 12 uur vervaagd en dan wordt er gebeld zodat je opgehaald kan worden. Het toilet, de koffie en het water mag je alleen doen, de rest moet met een escort. Met name als je naar de kantine gaat voor de lunch is het vreemd dat er iemand op je zit te wachten tot je bestelling en betaling klaar is. Om deze reden wordt er in de vergaderruimte gegeten die voor ons gereserveerd is.
Ik heb geen auto geregeld omdat niet duidelijk is hoelang mijn verblijf hier zal duren dus alles met de taxi. Ik ontmoet taxichaufeusse Ginny, een uiterst vriendelijke dame die de tien minuten die de rit duurt probeert een record aantal onderwerpen de revue te laten passeren. Een welkome afwisseling van de rust op het kantoor en in het hotel dus ik twijfel geen moment als ze mij haar rechtstreekse nummer geeft. Zolang ik geen huurauto heb bel ik haar en ze staat ruim voor de afgesproken tijd te wachten.
Als uiteindelijk groen licht komt en mijn verblijf verlengd wordt tot vrijdag 4 juni bestel ik een huurauto en neem afscheid van Ginny. Wie ooit naar Jax komt en een taxi wil die en efficient en gezellig is, laat maar weten.
Toegang tot de benodigde data gaat moeizaam, ik mag wel alles zien maar rechtstreekse toegang via de computer of zelfs printjes zijn uitgesloten. Nog eventjes en dan is de Deal rond en er “gewoon" gewerkt worden. Vanmiddag nog een meeting en dan zit het erop voor deze week.
Het weekeinde staat voor de deur en mede omdat het maandag Memorial Day is heerst er een aparte sfeer op kantoor. Deze feestdag is een belangrijke heb ik inmiddels begrepen. Het is “ traditioneel” een dag waarop gezinnen bij elkaar komen en gaan BBQ en, de scholen zijn of net klaar of lopen nu snel af en dus wordt eigenlijk het begin van de zomer gevierd. Het weer is werkelijk voortreffelijk, ver boven de 30 graden en alhoewel de vooruitzichten niet zo mooi zijn ga ik gewoon voor een zonning weekend wat ik gebruik om een beetje de omgeving te verkennen.
Ik hoop dat jullie ook heerlijk weer hebben.

groetjes Marcel