Het laatste "normale" weekend

Net nadat we in het huis waren getrokken heb ik de kroon van een verse ananas in een pot gezet en zie daar..... Mariet heeft al toegezegd om voor hem te gaan zorgen.

Van alle loge's hebben we na afloop van het bezoek een leuke foto uitgezocht zodat de wand in de logeerkamer een leuke herinneringsmuur is geworden. Vrijdag zijn de memories in een doosje gegaan.

Omdat we maar een lijf hebben is vrijdag de eerst motor naar een loods in het havengebied gebracht. Een immense loods waar voornamelijk karton is opgeslagen. We werden door een baliemedewerkster wiens naam klopte met dat wat ons was doorgegeven door verwezen naar het eind van de loods. Daar kon de motor worden neergezet.

Tussen het karton was een man op een vorkheftruck aan het werk die ook namens het bedrijf wat de vervoermiddelen laad de inname afhandelde. Hij wees ons waar we de motor neer konden zetten.

Toen we hem aangaven dat we gehoord hadden dat we een inname verklaring kregen begon hij de motor vakkundig te voorzien van vieze vingertjes omdat hij werkelijk overal met zijn handen overheen ging. Er werd een verklaring uitgeschreven dat hij in goede orde was ontvangen welke was voorzien van naam en vin nummer en de kopie kregen wij. Dat was alles. Met het kopietje dus op naar huis.

Zaterdag hebben we op het vliegveld de huurauto opgehaald, een Jeep Liberty. Het bleek goedkoper om van zaterdag tot zaterdag te huren dan pas vanaf maandag. De auto past niet meer op de oprit of garage dus we zijn begonnen met het vullen van de straat.

Zondag rijden we in de loop van de dag na eerst 's morgens al een rondje Beach gedaan te hebben nog een keer de A1A af. Kevin wil graag al rijdend nog wat foto's maken en Marcel nog een laatste ritje maken op zijn motor. Ik ben altijd in voor een lunch dus spring wel achterop.

de watertoren in Jax Beach

Vlak voor St. Augustine ligt het restaurant Caps on the Water waar we tot nu toe nog niet waren geweest. Het schijnt van Belgen te zijn wat ook te zien was aan de sate en belgische frieten die op het menu staan.
De sfeer is er erg leuk maar als ik de keuze zou moeten maken tussen dit restaurant en het iets dichter bij Jax gelegen Aunt Kate's dan zou ik gezien de in het weekend aanwezige muziek voor die laatste kiezen.

 Dit stel was ook gezellig samen uit

 Op verschillende plekken in dit restaurant was het voor Kevin met zijn bijna 20 jaar weer verboden

 Leuk buiten terras onder de oude bomen met uitzicht op het water

Waar zou ik zijn zonder mijn man met stalen zenuwen, vakkundig heeft hij dat wat met de auto's afgevoerd kan worden ingepakt. Voor de douane hebben we lijsten gemaakt met dat wat precies in de auto's wordt vervoerd. Nu op zondagavond kale muren en nog meer lucht in huis.

Er was ruimte in de auto dus nog even snel naar de Publix 

Bij Publix is het ook vandaag weer proeven geblazen. Ook een jongen stond op een hapje te wachten, alvorens hij het echter kreeg moest hij eerst vertellen hoe oud hij was. De regel bij Publix is namelijk dat kinderen onder de 12 jaar zonder toestemming van hun ouders niet mogen proeven. De demonstratie meneer vertelde ons later dat dit is omdat Publix aansprakelijk is als het kind  met een allergische reactie op het voedsel reageert.

Car

Toch nog een keer naar St. Augustine

Vrijdag heb ik afgesproken om een dagje met Mariet op stap te gaan. Normaliter zit een dagje iets verder van huis er niet echt voor haar in omdat ze al blij is dat haar auto haar dagelijks naar haar werk brengt. Ze houd er dan rekening mee dat er altijd een vluchtstrook aanwezig is want gedurende een rit kan hij zomaar een paar keer afslaan. En tja openbaar vervoer is niet echt iets waarmee je je in Jax in de stad en omstreken vervoerd.
Dus rij ik deze morgen eerst 28 miles naar het Westen waarna we samen naar St. Augustine rijden.
Ik had gedacht daar na het bezoek met Moon en Ruud niet meer te komen maar Mariet die hier al enige jaren woont mocht kiezen en haar bezoeken aan het stadje zijn op een hand te tellen.
Als ik de straat inrij is het bijna niet te bevatten dat begin van deze week de straat veranderd was in een rivier en zij hun huis niet konden bereiken. Meer dan wat water randen op de huizen is er echter niet meer te zien.

Eerst rijden we naar de vuurtoren van St. Augustine. We kijken elkaar eens aan, "zullen we het wagen met deze hitte de 219 trappen omhoog te klimmen" ? We staat hier maar een keer samen dus besluiten we de entree te betalen en de trappen naar boven te beklimmen. Onderweg komt het goed uit dat er af en toe tegenliggers aankomen en kunnen we verplicht even uitrusten.

Boven aangekomen realiseer ik me dat Marcel nooit mee naar boven was gegaan. Mariet heeft het ook niet zo op de hoogte en blijft wijs in de deur opening staan. Ik loop rond en maak wat foto's.
Als we iets later weer beneden staan merk ik dat mijn conditie ver onder de maat is. In de auto moet ik echt even bijkomen van de trillende spieren die de afdaling in combinatie met de hitte me heeft opgeleverd.
Ook Kevin heeft zich tijdens zijn bezoek aan Nederland waar hij weer eens op een fiets heeft gezeten gerealiseerd dat twee jaar minder bewegen door het ontbreken van trappen en vooral veel gebruik maken van de auto hem een conditie heeft opgeleverd die niet bij zijn leeftijd past. Hij is voor de laatste maand nog even lid geworden van de sportschool in de hoop dat drie keer per week sporten de eerste aanzet zal zijn tot een betere conditie. Ik dwaal af, weer terug naar St. Augustine.
Ondertussen loopt de temperatuur al weer richting de 100 F. Eigenlijk is het veel te warm om door te straten te struinen en buiten te zijn met deze temperaturen.
In het centrum van St. Augustine gaan we op zoek naar The Bunnery Bakery waar Mariet zich wist te herinneren dat de croissants heerlijk waren. Ze had Martin zelfs beloofd om er een voor hem mee te nemen. De broodjes in de vitrine's zagen er zoals de recensies ook aangeven heerlijk uit, die op onze borden belanden waren echter met flauwe kipsalade belegt. Martin kon dus fluiten naar zijn broodje.
Hierna schieten we elke winkel in die er leuk uitziet om in de airco bij te komen. Op het terras van een Irisch pub slaan we in de schaduw nog een groot glas vocht naar binnen en besluiten dan terug te rijden naar Jax. Om zes uur 's avonds rij ik de straat weer in. Zoonlief heeft een lekkere pan spaghetti gemaakt dus daarbij kan ik zo aanschuiven.
Ik heb zelden last van knallende hoofdpijn. Deze avond en een gedeelte van de zaterdag mag ik dat echter ervaren. De zon op een onbedekt hoofd was vandaag iets te veel van het goede.

Car

Anastasia State Park

Ja ja het gaat goed hier. De laatste twee weken is het vooral heel erg warm. De warmte wordt vergezeld door een hele hoge luchtvochtigheid. Er is de afgelopen twee weken meer regen gevallen dan in de rest van 2012.
Het was zelfs zo warm dat Marcel gisteren na het open rijden in zijn auto bij thuiskomst bevangen was door de hitte. Die auto zal de komende tijd dus weer dichtblijven.We zijn maar wat blij als er tegen de avond een fikse regenbui valt zodat de avonden doorgebracht kunnen worden in de porch want zelfs daar was het afgelopen week af en toe veel te warm om lekker te zitten.

Zaterdag zijn we naar de Riverside Arts Market gereden die gedurende de zomermaanden elke zaterdag plaatsvindt in het centum. Locale aanbieders van veelal handgemaakte kunst bieden hier hun waar aan, etenskraampjes produceren lekker luchtjes en onder de brug op het podium wordt er muziek gemaakt.

Voor de zaterdagavond stond er een avond boottochtje gepland met Jax Water Tours welk bedrijf onlangs bijna vanuit onze achtertuin is gestart.
Afgelopen week had ik gebeld. Ik had een afspraak gemaakt voor de tocht van next Saturday. Stom dus..... toen we zaterdagavond netjes op tijd verschenen werd weer duidelijk dat een klein woordje een misverstand op kan leveren. Ik had dus this of coming Saturday moeten zeggen want we stonden voor volgend weekend gepland.
Onverrichte zaken keerde we huiswaarts met een afspraak voor de volgende avond op zak.
Zo doe je wel lekker lang met je geplande tochtjes.

Tijdens deze avondtour hebben we geen dolfijnen of een manatees gezien. Het was voornamelijk gluren bij de buren die zodra je de Intercoastal Waterway op gaat in flinke huizen wonen.

mijn kanjer

De brug op Beach Blvd

Uitzicht op het haventje naast de brug bij Nippers

Maandag zijn we naar St. Augustine gereden. Omdat de termperatuur al flink was opgelopen (98 F) hebben we eerst Anastasia State Park aangedaan.
De trail door het bos was precies lang genoeg met deze hitte, de wandeling op het strand met onze voeten in het water was heel wat prettiger.

In de vloedlijn borrelt een bron met koud water omhoog. De strandwacht kan ons niet vertellen wat dit is.

In de namiddag doen we St. Augustine nog even aan. Bij het Flagner College bekijken we de ontvangsthal waar de namen van verschillende Spaanse steden te zien zijn

Car

Little Talbot State Park

Eerst werd het bankverhaal vanmorgen vervolgt. Nog in bed werden we door mijn pa geïnformeerd dat hij het half uur enkele reis durende ritje naar de bank had gemaakt. Overboeken was echter nog niet gelukt.
Pa zijn pasje bleek niet geblokkeerd, de door hem gebruikte randomreader die hij ook voor zijn eigen bankzaken gebruikt bleek door ons pasje om onduidelijke rede op hol te slaan. Een nieuwe was de oplossing.
De bij hem bekende pincode bleek echter ook niet meer te werken. Ook voor hem is er een nieuwe aangevraagd dus ook hij kan nog een aantal dagen geen overboekingen voor ons verrichten.
Voor de tussenliggende periode heeft de bankmedewerkster met de handtekening van mijn vader en een aanvullend telefoontje naar de VS ons "zakgeld" voor de komende maand over gemaakt.
Zodra de pasjes in Nederland binnen zijn gaan we iemand strikken om ze per overnachtpost naar ons te verzenden.
We hadden het voornemen om i.v.m. de warmte vandaag tijdig op pad te gaan. Door deze perikelen vertrokken we iets later dan gepland naar Little Talbot State Park.
Voor de pont die ons naar de overzijde bracht vroeg een verslaggeefster van News4Jax of we voor de camera commentaar wilde geven op het sluiten van de pont. Zoals het er nu uitziet zal de verbinding per eind september stoppen ivm het ontbreken van fondsen.
In het park vraagt de ranger of we voorzichtig willen rijden, er lopen zeeschildpadden over de weg. Ook bij de parkeerplaats loopt er een te struinen.

Moon en Ruud hebben oog voor zeeleven. Deze dappere dodo hebben we geprobeerd te redden voor de hongerige vogels

Royal Sea Star

Na een wandeling over het strand zijn we naar Fernandina Beach gereden om bij Brett's Waterway Cafe aan het haventje buiten te lunchen.
Om een uur of vier zaten we net weer in de auto toen er een Florida's regengordijn naar beneden kwam. Toen we over de N. Dames Point Bridge (de brug naar het vliegveld) reden sloeg daar op dat moment de bliksem in. Een knetterend geluid was wat we hoorde.
Voordat we naar huis rijden schieten we bij Jacksonville University naar binnen. Kevin heeft voor zijn inschrijving bij de Haagse Hogeschool waar hij toegelaten wil worden tot de engelstalige opleiding International Communication Management een gecertificeerde cijferlijst nodig.
Binnen vijf dagen moet hij in de brievenbus liggen zodat hij in de periode dat hij in Nederland is dit mooi zelf bij de school in kan gaan leveren.

Car

http://echinoblog.blogspot.com/2012/04/cockles-dont-like-molluscivorous.html

Jax Arboretum

Vanmorgen was er al weer vroeg bezoek, de eerder gesignaleerde Spoonbill was teruggekomen maar nu met zijn hele familie en aan de roze kleur te zien waren het Roseate Spoonbills.

Ook de ganzenkinderen zijn flink gegroeid en kwamen weer eens langs zwemmen. 

Nadeel van die beesten is dat ze de boel onderschijten wat Petje later vanmiddag toen ze een kijkje bij onze nieuwe gasten kwam nemen de porch inliep. 

We hadden te lang niet naar haar zin onder de boom voor de deur gezeten dus liep ze vanmiddag maar zelf achterom om de nieuwe gasten een handje te komen geven en om te komen vertellen dat ze hoopte ooit eens naar Nederland te komen want zo vertelde ze Moon en Ruud we waren zulke goede vrienden geworden in de tijd dat we hier nu woonde.

Echt zo Amerikaans, best friends forever en morgen na vertrek zijn ze je weer vergeten.

De ochtend stond in het teken van bellen met de bank in Nederland.
Zoals zo vaak maakte we afgelopen week bij de Walmart gebruik van de pinautomaat, onze wijze om onze Nederlandse rekening leeg te trekken en onze dollarrekening te vullen. Vaak pinnen we dan met twee pasjes zodat er gebruik gemaakt kan worden van de daglimiet en uitgaven als de huur hier weer betaald kunnen worden. Altijd dezelfde automaat, pas anderhalf jaar lang.
Tot dinsdagmiddag toen bleek dat de rekening was geblokkeerd. Van de bank kreeg ik twee verschillende verhalen te horen. Doordat er twee keer achter elkaar geld opgenomen was, wat de bank gezien heeft als een verdachte transactie waren de passen geblokkeerd. Wat een onzin de bank is op de hoogte gebracht waar we ons ophouden en deze transacties vinden al anderhalf jaar lang plaats. Kan vertellen dat ik niet blij ben met deze domme actie.
Toen ik later mijn beklag deed bij de medewerkster die voor ons vertrek met een bezoek is vereerd kreeg ik van haar te horen dat we geskimd waren waarna de bank de passen had geblokkeerd. Navraag bij de bankmanager die verantwoordelijk is voor het apparaat in de Walmart leerde ons dat dit een broodje aap verhaal is. De man wist van niets en is voor de zekerheid nogmaals intern gaan informeren. Het apparaat is helemaal niet geskimd. De Rabobank heeft gewoon niet verder gekeken dan zijn neus lang is en de boel geblokkeerd en direct nieuwe passen aangevraagd. Ze hebben zelfs al een verzoek ingediend om ons schadeloos te stellen voor onze eigen opname's
De medewerkster die we voor ons vertrek bezocht hebben en uitgebreid op de hoogte hebben gebracht van e.e.a. snapt er geen snars van dat vanuit een voor haar onbekend bestand een oud telefoonnummer is opgepopt wat men heeft proberen te bellen. Afgesloten natuurlijk waardoor onbereikbaar.
Voor de bank is het niet mogelijk om met Fedex of een overnachtkoerier de nieuwe passen die over enkele dagen in Nederland gereed zijn naar de VS te sturen. Opsturen per post, die hier nog wel eens pas weken later aan wil komen is volgens hen de enige mogelijkheid.
In de tussentijd blijkt het pasje van onze gemachtigde in Nederland ook niet meer te werken maar nog niet geblokkeerd te zijn. Pa zal morgen bij de bankmedewerkster langs gaan in de hoop dat zij zijn pasje weer werkbaar krijgt en er samen met haar voor zorgen dat er dollars deze kant opkomen zodat we de komende weken zonder NL passen vooruit kunnen. Zou toch lullig zijn als we de laatste maanden uit ons huis worden gezet wegens wanbetaling :) Pa kan hopelijk vanaf morgen voor ons in de tussentijd tot de passen in de VS zijn gearriveerd betalingen in Nederland doen.
Wat zijn wij blij dat we voor vertrek een gemachtigde hebben geregeld.

Ik merk duidelijk dat wij al zo aan de warmte zijn gewend, Moon en Ruud vinden het eigenlijk veel te warm. Toch zijn we vanmiddag naar het Arboretum toegereden om daar een niet al te lange trail te lopen.

Het bleek erg lastig om deze grote spin te fotograferen. Scherpstellen op de spin was bijna onmogelijk. Tips ?

Car